SHTIGJEVE MADHORE

Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

Falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave. Paqja dhe mëshira e Tij qoftë mbi të Dërguarin e Tij, Muhamedin a.s., familjen, shokët e tij dhe mbi të gjithë ata që ndoqën e do të ndjekin rrugën e tij deri në Ditën e Gjykimit.

Kush ta fali jetën

Kush ta fali jetën?

Kush të fali jetën?

Kush t’i dhuroi gjymtyrët?

Kush je ti vetëm si trup?

Kush të vuri në lëvizje?

Kush drejton në ty timonin?

Kush ta fali mençurinë?

Kush ta fali dashurinë?

Kush të shpëtoi nga vetmia?

Kush të drejton kah lumturia?

Kush të udhëzon në te?

Kush të mban në jetë?

Kush të merr nga kjo jetë?

Kush e do xhehenemin?

Kush se do xhenetin?

Kush e meriton atë?!

Kush ta dha lirinë me zgjedhë?

Tani ti:

Kah po shkon?

Çka mendon?!

Shkup, 11.10.2001

Të kujt?!

Sytë e mi

Koka ime

Trupi im

Toka ime!

"Të gjitha të miat"!

Të kujt jemi ne?

Nga erdhëm?

Përse erdhëm,

Ku do të shkojmë?

T’i falënderohemi Atij

Që na solli në këtë jetë

Për ne nënshtroi -

Dhuroi gjithçka

Na e premtoi

Me punë të mira:

Xh e n e t i n!

O Z o t dhurona:

Qëndrueshmëri-

Mençuri – devotshmëri

Neve udhëtarëve

Që për çdo ditë

Marshojmë kah Ti

Në amshim!

Shkup, 30.09.2002

Eja sa më herët!

Eja sa më herët

Në Rini

Me këmbë të forta

Në Xhami!

Mëso gjuhën

E vëllezërve tu muslimanë

Për t’i kuptuar më mirë

Fjalët e Zotit në Kuran!

Urdhrat e Zotit

T’i zbatojmë

Herët në rini.

Më vonë po harruam diç

Na i falë Zoti gabimet

Pa dashje – në pleqëri!

Këto janë të njohura

Te Zoti i gjithësisë

T’i shfrytëzojmë sa më mirë

Të shtrenjtat

Ditët e rinisë!

T’i kalojmë sprovat

E kësaj bote

Të fortë me dinjitet

Me sa më pak mëkate

Të shkojmë

Te Zoti i Vërtetë!!

Shkup, 19.07.2004

Kush të do?

A mendon se

Ti e do veten

Më shumë se

Të do Zoti ty?

Nga dashuria,

Nga dhembja

Që ka për ne

All-llahu xh.sh

Na mban në jetë

Ai na do,

Na këshillon.

E ne,

Vazhdojmë të krekosemi

S’jemi mirënjohës

Për të mirat e tij

Vëlla!

Mos u vono!

Për të gjitha

Të mirat

Zotin falënderoje!

Siç jemi urdhëruar

Me sexhde!!!

Shkup, 22.12.2002

Gjaku s'bëhet ujë!

Vëllai yt s'është i huaj

Kujdes: gjaku s'bëhet ujë!

Të kesh respekt për vëllain tënd

Më parë se te ti – tjetërkund s’mund shkojë!

Me vetveten aheng mos bën

Hapja zemrën vëllait tënd!

Mos ia mbyll derën vëllait

Mos ia bënë qejfin shkaut!

Mbaj lidhje me vëllain tënd

Për këtë Zoti na qorton!

Me urtësi thirre vëllain tënd

Të mirën e të keqën me te e ndan!

Sjelljet e këqija që i ka me ty

Ti shndërroi ato në dashuri!!!

Shkup, 21.02.2002

Nëse...

Nëse e dimë se pa na pyetur kemi ardhur në këtë jetë

Pa u hamendur duhet besuar Zotin e Vërtetë!

Nëse mendoj se nga kam ardhur

Duhet të mendojë se ku do të shkoj!

Nëse e di qëllimin e jetës

Do t’ia ndriçoja rrugët vetvetes!

Nëse dua të jetoj pasi që kam vdekur

Do t’i kontrolloja veprimet e mia në këtë jetë!

Nëse ik nga ballafaqimi

Çfarë kuptimi do të kishte fjala - trimi!!!

Shkup, 10.02.2001

Sa?!

Sa planetë i ka galaktika

Sa është e madhe Toka

Sa shtylla e mbajnë atë

Sa është larg Dielli

Sa fatkeqësi nëse largohet

Sa nëse afrohet?!

Sa nxehtësi arrin në tokë

Sa zemra ngrohen

Sa mendje kthjellohen

Sa njerëz vetëdijesohen?!

Sa ajër ka në hapësirë

Sa ujë ka në tokë

Sa do të jetonim pa këto

Sa fuqi ka natyra e verbër?!

Sa përpiqemi t i kuptojmë

Sa fatkeqësi

Sikur të ndryshohej

Kjo harmoni?!

Sa pyetje i bëmë

Sa shumë tjera s’i bëmë?!

Beso ZOTIN tënd

Vetëm Ai këtë fuqi e posedon!

Përshëndetjet

Ke disa dalin nga goja,

Ke disa burojnë nga zemra

Zemra e përshëndetësit është

E  gjërë.

Në të ka vend për të gjithë:

Njerëzit!

S'do humbje asgjë nëse përshëndet

E nëse jo:

Do të paralajmëroje humbjen tënde!

Për t’u afruar zemrat,

Përshëndetjet duhet të jenë:

T ë sinqerta!

Do të doja t’i mësoja

Të gjitha gjuhët e botës.

Me një përshëndetje të sinqertë

Do të përfitoja më shumë miq!

Kurse do të mbrohesha nga ata:

Që s'meritojnë të përshëndeten!

Përshëndetja më e mirë është ajo:

E një gjuhe hyjnore

Paqja dhe mëshira e Zotit

Qoftë mbi ju!

Me këtë përshëndetje

Do të na shtohej dashuria

Përshëndetjet në emër të Zotit

Do të na takonin në xhenet!!!

Shkup, 17.10.2001

Kërko rrugën

Vuajtjet tua

Mos ia trego

Askujt!

Bota është e vogël

Për të të kuptuar

Mbaji për vete

Mësohu prej tyre

Ato të forcojnë

Në jetë ka:

Të papritura

Mos prit mëshirë

Nga të tjerët

Ata janë mbyllur

Në vete

Janë privatizuar!

Sillemi vërdallë

Në këtë

labirint

Kërko rrugën andej

Nga s’mbyllet - asnjëherë!!!

Shkup, 24.03.2003

Mos dëgjo të keqen

Mos dëgjo të keqen

Në ty!

Luftoje atë!

Mos dëgjo

Atë që i ndihmon

Të këqijtë!

Edhe po qe njeri.

I keqi ka ushtri

Të madhe

Djajtë.

Ruaju nga ata!

Me mjetet e sofistikuara

Me fjalë të zgjedhura!

Me besimin në zemër

Me zemrën besnike

Është ndihma e Zotit aty!

Shkup, 12.08. 2002

Shkallët

Me shkallë s’arrihet

Te Zoti!

I ke të uritur

Njerëzit...

Të ndërtojnë shkallë

Marramendëse!

Llogaritur në vlerë,

Do ta ushqeje

Një qytet të tërë!

Për shumë kohë

Do t’i ofrohesh

Me shkallë Zotit!

Ai është shumë afër!

Por jo afër teje

Ku është logjika yte?!

Pse e shpërlan trurin

Besimi - shpirti

Duhet të jetë fisnik

I drejtë, pa lajka,

Pa interesa, pa politikë!

Me shkallë s arrihet

Te Zoti!

Kë po e mashtroni?

Veten dhe vetëm vetveten!

Ç’është gjithë kjo xhelozi

Në shpirtrat tuaj?!

I gjithë ky mund - harxhim

Vetëm për ta ngritur kokën lart!

Mburreni me hekur

E, ai s’ka shpirt!

Besimtari i vërtetë

Mund të jetë diku

Bile edhe nën tokë

Dëgjohet dhe pranohet

Lutja e tij e sinqertë!

Pa ndërmjetësues!

Për të komunikuar me Zotin

S’të duhen SHKALLËT!

Mos harro!

Mos harro

Se nuk je vetëm. .

Në shoqërinë tënde

ke shoqëruesit

më të sinqertë!

Në zemër ke besimin

I cili të mban

Edhe në kohën

Kur të tjerët

Të braktisin

Edhe atëherë je në shoqërinë

E të sinqertëve

Çka? Kur të plakesh!?

Edhe atëherë!

I mëshirshmi - Zoti

Do të dërgojë edhe të tjerë

Shoqërues të sinqertë.

Tani ti s’do të ndjesh vetminë

Asnjëherë.

Edhe në pragun e vdekjes

Do të shoqërojnë të sinqertët,

Deri në amshim!!!

Shkup, 27.10. 2001

Zemra

Zemra di të gëzohet

Zemra di të hidhërohet!

Zemra e butë

e meriton jetën

Zemra e fortë

Nuk e meriton atë!

Zemra e mirë

Është si behari

Zemra është zemër

Kur është zemër – besimtari!

Shkup, 12-13.08.2002

Ti sheh më mirë

Ti sheh ferrën

Dhe thua se është lule!

Unë kam durim

Të të dëgjoj

Gjatë të dëgjoj!

Frikohem që mos të humb

Nga familja e madhe:

Një njeri!

Tani zbret mëshira

E të madhit Zot

E ti pranon se:

Tani sheh më mirë!

Shikimet janë më të mprehta

Kush nuk i do lulet?!

Masa

Gjithçka matet

Me masën e të Drejtit

Ajo është

Gjithmonë e saktë!

Nëse diç s’të përgjigjet

Në Ditën e Llogarive,

Fajin e ke vet!

Matësi i gjithësisë

Është i saktë

Në çdo matje!

As gjërat sa grimca

S’i shpëtojnë Atij!

N e s ë r

Do t’i shohësh

Të gjitha

Para vetes

Në Ditën e Llogarive!

Kujdes me sjelljet tua!

Shkup, 25.08.2001

Bardh e zi - jeta

Bardh e zi jeta

Edhe ti e ngjyrosë atë!

Bardh e zi jeta

Mos e ngjyros me të zezë!

Bardh e zi jeta

Lum ai që s’ka njolla!

Bardh e zi jeta

E zeza e njollosë të bardhën!

Bardh e zi jeta

E zeza s’ka vend në fjalorin e besimtarit!

Bardh e zi jeta

Ngjyrose jetën tënde me të bardhë!

Vetëm një herë e bardha e humbë vlerën e saj!

Kur e humb betejën!

Ti që jeton me këto dy ngjyra

Së paku dalloji ato!

Jeta përbëhet nga shumë ngjyra

Me cilën ngjyrë ngjyrose ti?!

Shkup, 23.02.2002

Falja një buzëqeshje

Solidarizimi

Të pasurit pa mbulesë

Do të doja të ndjenin

Në lëkurën e tyre

V a r f ë r i n ë!

Të kalonin ca kohë

Në banesat e varfanjakëve

Skamnorëve,

Ngase kurrë i ngopuri

S'ia di të uriturit!

Duhet përjetuar varfërinë

Tani ti do të mendosh

Më ndryshe për ata

Agjërimi ka këtë qëllim!

Njeriu thonë është krijesë

Më e përsosur!

Po - nëse e di qëllimin e jetës

Nëse te ai sundon:

Sh p i r t ë r o r j a!

Në të kundërtën

Materialja e humb

E nga ai s’ngel tjetër,

Vetëm hije njeriu!

As kafshëve s'do tu konkurronte!

O ju të pasur!

Më parë të jeni të pasur

Në shpirt se në xhep!

Paraja vjen e shkon,

Kujtoni ndarjen nga kjo jetë

Dhe përgjegjësinë

Në Ditën e Llogarive!!!

Shkup, shkurt 2001

Gëzoni

Bëjeni që të gëzohet

Një zemër

Një shpirt

I lënduar!

Hapni një horizont

J e t e!

Fshini nga syri

Një pikë loti!

Kthejeni një buzëqeshje!!!

Sytë që flasin!

I dua ata sy

Që lahen në lot

Lot që burojnë

Nga shpirti fisnik

I dua ata sy

Që të shikojnë në sy

E flasin me ty!

Ata tregojnë shumë

I dua ata sy

Që shikojnë

Të vërtetën në sy!

Mos të brengosen ata

Që s’i kanë

E VËRTETA shihet

Edhe pa sy!

Le të brengosen ata

Që nga sytë

S’u del dot loti!

Shkup, 03.11.2001

Disa

Disa nën hije

Disa në diell!

Disa të uritur

Disa të ngopur!

Disa xhepat zbrazët

Disa përplot!

Të pasurve fjala u dëgjohet

Të varfrit s’duan t i shohin!

Nga ata ikin!

Shumë të uritur

Shumë të ngopur!

Edhe këta - të fundit

Kanë të sosur!!!

Shkup, 22.12.2001

Ku është ndërgjegjja?!

Ku janë pasanikët?!

T’i gëzojnë zemrat varfanjake!

Më shumë ndjenja

Për të varfrit, skamnorët!

Çfarë foto nëpër rrugët tona?

Pse s’bëjmë më tepër për ta?

Ç'të themi për bonjakët?

S'ke për t’u dhënë diç

Atëherë së paku lëmojua flokët!

Do t’i ngrohje zemrat e tyre

Për ca çaste – s’do ta ndjenin

Mungesën prindërore!.....

T’u japim zemër atyre

Që s'i kanë dritat e syve!

Së paku të ecim me ta!

Me dyzet hapa do ta meritonim

Parajsën!

Lum ata që kanë durim

E japin provimin në këtë jetë

Dhe shpresojnë xhenetin!

Shkup, 23.12.2001

Ndërgjegjësimi

Të ftova

Të ftova

Në sofrën time

Bukë, kripë e zemër,

Por ti s'erdhe!

Theve një zemër

Dëshiroj të jetë e vetmja

Tjetër herë

Ulu edhe në sofrat

E atyre që kanë përcjellë

Mysafirë në çdo kohë

Pa i dalluar fare ata!

Strehimorja

Më pyete për strehimoren time

Ja të thashë kjo është!

Por këtu s'mund të fshihen

Marritë e jetës!

Që i bëjmë jashtë saj

Mundohem të jem i kujdesshëm

Të mos marr gjithçka

Nga ata që më ofrojnë!

Mund të jenë doza helmuese!

Tani s'do të më ndihmonte

As strehimorja ime!!!

Shkup, shkurt 2001

Për një botë më humane!

Thonë: koha ka ndryshuar

Thojuni: Njerëzit ndryshojnë

E jo koha!

Dielli lind dhe perëndon

Si gjithmonë!

Edhe hëna është po ajo

Nga kohërat që mban mend njerëzimi

Por ka diç tjetër:

Njerezit janë të zënë

Me vetveten!

E ata "të rendit të ri"

Si i thonë “botëror”

Garojnë në armatim!

Pyes: ku është ndërgjegjja

N J E R Ë Z O R E?!

Ku është besimi?!

Këta janë:

Shkatërruesit e ambientit!

Nguten me "punët e tyre"

Nga çka?

Nga frika!

Nuk kanë besë

I frikohen njëri-tjetrit

Epërsia - mbisundimi

Thonë se ka marrë fund

K O L O N I Z I M I!

Kolonizohen njerëz - shpirtra

Nga varshmëria!

S'kanë frikë se garat e tyre

E rrezikojnë ambientin!

vazhdimësinë harmonike në tokë

Më në fund edhe veten!

Si s'kanë

Frikë se ata tani

Bëjnë: vetëvrasje!

Shkup, 22.02.2001

Pasqyra

Shërben për të parë

Njeriu vetveten!

Të tjerët mos ta drejtojnë

Gishtin nga ti!

Nëse sheh diç të pakëndshme

Në pasqyrë

Faji s'është te ajo!

Por te ti!

Nëse sheh "ndryshime në pasqyrë"!

Ato janë nga ti

E jo nga ajo!

Duhet dalë shpesh para saj

Çdo mbrëmje

Për të parë veten tënde!

A je ashtu si lypset nga ti

Asnjëherë nuk ndodhë

Pasqyra të të mashtrojë

Asnjëherë nuk prishet ajo!

Je ti ai!

Ajo mund të thyhet - por

Përsëri në një copë të saj

Ti sheh:

Portretin tënd të vërtetë

Ndryshon ti e jo ajo!!!

Shkup, 16.08.2001

Fshehjet

Kush fshihet

Pas syzeve të tij?

Kush?

Kush fshihet

Pas veshjes së tij?

Kush?

Kush fshihet

Pas lëkurës së tij?

Kush?

Kush nuk skuqet

Nga marritë?

Kush?

Kush s’mërzitet

Nga të bëmat

Djallëzore?

Kush?

O ti pasues i djallit,

Kthehu, kthehu

Nga rruga pa rrugë

Të mirët të lexojnë

Me syze dhe pa to!

Ku do të fshihesh

Nga Zoti i Gjithësisë?!

Shkup, 18.08.2004

Kujdes!

I thanë

Të mos lahej

Në “ujin e ndaluar”!

Çka do bëhej

Po qe se shkelen

Rregullat e komunikacionit?

E po të hynim

Në semaforin

Ngjyrëkuq?!

Kujdes!!

Për ata

Që duan ta kalojnë

Rrugën e quajtur

“Jetë e përkohshme”

Për të arritur

Faqebardhë

Përpara

Gjykatësit Suprem,

Krijuesit të gjithësisë!

Shkup, 28.07.2004

Ngadalëso

Ngadalëso makinën

Nderoi varret - dëshmorët!

Ulja zërin radios

Përkujtoi ata që të mundësuan

Ta dëgjosh këngën!

Jeta pa flijime,

Do të ishte e paduruar!

Ngadalëso

Përshëndet nga shpirti

Shpirtrat fisnikë!!!

Shkup, 12-13.08.2002

A ka shpirt shtëpia?!

Ti shikon shtëpinë e bardhë

Shih kush banon brenda!

A ka shpirt-ra në të?

Mund të jetë

Shtëpi-a e pangjyrosur

Mund të jetë

Shtëpi-a e vogël

Mund të jetë edhe kasolle

Në të të banojnë

N j e r ë z - shpirtmëdhenj!

Po ua kërkove

Ta falin edhe shpirtin

Lëre më shtëpinë!

Të parët s’ta falin

As shpirtin - as shtëpinë

Në varfërinë tënde

S’të lënë të qetë!

Ju me shtëpi të bardhë,

Dhe ju me lloj-lloj fasadash

Ndërrojani fasadën zemrës

Shpirtit tuaj!

Shtëpia është e bardhë!

Vetëm atëherë kur e keni

Shpirtin e bardhë,

Kur s’i bëni keq askujt

Fisnikëroni shpirtrat!

Shkup, 05.09.2002

Më parë – njeri

Më parë njeri - pastaj tjetër

Ndryshe s’të dëgjohet fjala!

Më parë njeri - pastaj shkollarë - dijetarë,

Shkolla pa fe si pyll-i me bisha të egra!

Më parë njeri - pastaj mjek - ndryshe

Do të ngelësh pa pacientë - mjeko veten!

Më parë njeri - pastaj predikues

Ajo që del nga zemra, arrin në zemër!

Më parë njeri - pastaj shpikës

Disa nga këta janë penduar!

Më parë njeri - pastaj shkrimtarë

Në shërbim të njerëzimit

Luftoji poshtërsitë e rrethit!

Më parë njeri - pastaj gazetarë

Shkruani me fakte, jo me gënjeshtra!

E kundërta: edhe ju vritni me laps!

Më parë njeri - pastaj tjetër

Pa emrin e Zotit puna e juaj

Është gjykuar në dështim!

Ah sikur të përputheshin të gjitha

Do të ishte një mrekulli!

Shkup, 05.09.2002

Havari shpirtërore

Në kryeqytetin tim

Shoh librari të vetmuara

Janë në numër...

Pa vizitorë!

Bëjnë mund

Shumë autorë

Të na ofrojnë

Ushqim shpirtëror

Në secilin libër

Gjen diç

Të re - mësim

E jo të blesh

Pije, alkool

Të shkosh në rrugën pa kthim!

Në kryeqytetin tim

Sheh kafiteri

Vende për dëfrim

Për t’i shuar epshet,

E jo për mësim!

Në rend shtyhen për të marrë:

Pije e jo dije!

Ndjej dhimbje

Më dhimbsen këta të gjorë

Si s’dinë të logjikojnë

Cili popull përparoi

Me pije dhe shfrenime?

Libraritë tona sot

Kanë ngelur jetime!

Rini hapi sytë

Më mirë logjiko

Këtë havari në ne

Armiku na e do!

Rini zgjohu

Nga kjo amulli

Vepro me arsye

Indiferent mos rri

A e keni parë Perëndimin,

Me libër e bëjnë udhëtimin!

Ndaluni të mendojmë

Si do të përparojmë

Nëse gjatë shumë viteve,

Një libër s’e lexojmë

Shndërroni kafiteritë

Në biblioteka

Të lexojmë sa më shumë,

Të na shtohet vlera!

Thirren në demokraci

Thirren në demokraci

Të tjerëve ua kufizojnë!

Thirren në demokraci

E vetëm sajojnë!

Thirren në demokraci

Frikohen nga ajo!

Thirren në demokraci

E vetë bëjnë krime!

Thirren në demokraci

Ushtrojnë dhunë!

Thirren në demokraci

I kufizojnë të tjerët!

Thirren në demokraci

E duan për vetveten!

Thirren në demokraci

E s’janë demokratë!

Thirren në demokraci

Kur do ta mësojnë atë?!

Mos thuaj se.....

Mos thuaj se unë di gjithçka!

Mu atëherë fillon tatëpjeta yte.

Mos lakmo çka të sheh syri

Ka shumë gjëra të ndaluara!

Mos fol fjalë pa krip

Kur ke kohë t’i kriposësh ato!

Mos rri duarkryq

Kur ke shëndetin!

Mos ec rrugëve të errëta

Mundohu t’i ndriçosh ato!

Mos thuaj kjo jetë është e gjatë

Shpejt të ikin vitet - e sheh se je plakë!

Në të pasosurën jetë mos shko duarthatë!!!

Shkup, 24.02.2002

Foleja yte!

Ti ke folenë tënde

Shtruar kadife

Unë kam shtrojë

Mazhurance!

Ti ke jastëkun me para

Jo edhe gjumin e qetë!

I frikohesh hijes tënde

Ti ke vetura luksoze

Të tjerët qajnë hallin

Për ekzistencë e bukë!

Ti ke çka nuk ke

Jo edhe dashuri

Dhembje për tjetrin!

Ti ke të mira materiale

Jo edhe shpirt human!

Ngacmoje ndërgjegjen

Falënderoje Atë që t’i dha

Të gjitha - pasurinë!

Atij që ta fali jetën

Fal edhe ti diç

nga vetja!

Mendo për vetminë në varr

Llogarit para A t i j

Që të merr nga jeta

Duaji skamnorët

Ndihmoji ata

Që të të ndihmojë Zoti

Ty.

Shkup, 27.03.2003

Surpriza

Dëgjova se

Po përgatit

Surprizë për mua!

Pse s’më pyet:

Çfarë sprova kalova!

Ku ishe ti?!

Kur unë bëja betejën!

Pritja nga ti

Më shumë dashuri

Të akumuloj-a energji

Për t’i përballuar

S provat!

S’di çka do të më sjellë

E nesërmja!

Surprizat ruaj për:

Pasardhësit tu!

Kush ka dashuri?!

Dashuria s’ka të bëjë

Me xhelozinë!

Atë duhet ta kultivosh

Kush po i dallon

Nj e r ë z i t

Në këtë shekull të ri?

Të internetit!

A s’jemi të barabartë

Para Z o t i t?!

Ne qëmoti

E dëshmuam këtë

Me energji pozitive

T r a d i c i o n a l e

Na u hakmor keq

Mirësia, toleranca!

Shkup, 19.10.2002

Kot

Në jetë kacafytej

Me erëra

Sikur i kalonte

Me vështirësi

Barrierat!

Kur shihte njerëz

Të lumtur,

Kënaqej

S’e kuptonte se

Gjallërojnë të tillë

Që aq shumë e kanë zili

Të mirën!

Ata ishin shokë të djallit

Kot zemërohej

Në kokat e tyre

S’depërtonin:

Rreze mirësie

Për ta reformuar

Të keqen njëmendësie!!!

Shkup, 09.07.2002

Magaza

Lëndon ATË pranë

roja në magaze

ruan Gjësende

të çmuara

Merr nga punëdhënësi

vetëm PAGËN

Të ndaluar e ka

Të marrë më shumë

nga magaza!

Kujdes!

Harmoni me ligjet

E Zotit

Në lojën e quajtur

J e t ë!

Gjithkush merr

Atë që i takon,

Ngase P r o n a r i

Do ta dënojë

Për punën e besuar...

Juve që lakmoni

Të ndaluarën.

Shkup, prill 2003

Imazhi i djalit

Aq i ëmbël si fëmijë

Kush po e derdhë

Pluhurin e helmit

Në ty?!

Gjatë rritjes – tënde

Pse s’e mban atë imazh?

P a f a j ë s i e!

Së bashku me ty

Po rritet edhe mendja yte!

S’është mirë aspak

Për ty

Vazhdo të ëmbëlsosh në jetë

Kjo do të përkryente

Pas rënieve të ulta

Vështirë do të ngrihesh

Ec me pararojë

Vazhdo të ëmbëlsosh!!!

Shkup, 22.12.2002

Humbësit e kohës!

Agoi kjo ditë

Më parë aguan

Edhe shumë të tjera

Humbësit për çdo ditë

Humbin kohë të çmuar

Të llogaritur në shifra

Vetes ia shkurtojnë jetën!

Si kanë fytyrë të lavdërohen

Se edhe ata gjallërojnë?!

Cili nga ne?!

Cili nga ne

S’do t'ia kishte falur

Sytë një të verbëri?!

Së paku

Për ca çaste!

Ju që s'i keni

Le t’u mbajë shpresa

Se s'do të jeni të verbër

Në jetën e pasosur!

Këtu jemi vetëm kalimtarë!

Nëse e kalojmë provimin

E kësaj jete.

Atje s'do të na përcjellë

Kjo brengë!

Le të brengosen ata

Që i kanë sytë

E nuk e shohin

Të vërtetën!!!

Shkup, 03.11. 2001

Nxituesit

Komunikacion i dendur

Fytyra të panjohura

Nxitojnë ta zënë

Kohën!

Secili ka diç:

Të pakryer...

Disa janë më të vrazhdë

E thyejnë ligjin e "komunikacionit"!

Duke e ditur se:

Dënimi është tepër i rëndë

Nuk kryhen punët

Me nxitim!

I fortë dhe i mençur

Është ai:

Që ka kujdes - mençuri!

Largpamësi - qëndrueshmëri

Në punët e pakryera!

Kryesorja është që:

Ne të ecim – të garojmë

Do të marrim:

Aq sa kemi bërë përpjekje!

Shkup, shkurt 2001

Admiroj!

Admiroj: një nënë

Që lindë shumë fëmijë!

Admiroj: një babë

Atdheut që i falë bijë!

Admiroj: shkollarët

Me zell që i mësojnë

Admiroj: një vëlla

Që vëllanë e do!

Admiroj: një vëlla

Kafshatën e gojës

Që e ndan me një vëlla!

Admiroj: të gjitha të mirat

Të tjerët që i bëjnë!

Shkup, 10.02. 2001

Fjalët

Fjalë e ëmbël - dashuria

Fjalë me peshë - burrëria

Fjala që të ngritë - dituria

Fjalë e urtë - mençuria

Fjala që djegë - xhelozia

Fjala që dhemb - tradhtia

Fjala nxjerrë fjalën - shoqëria

Fjala që piqet - maturia

Fjalë nga zemra - dhembshuria

Fjala pa krip - marria

Fjala shpejton - para mendimit

Fjala që kthehet - ajo e pendimit

Fjala matet - kur e gjen zotërinë

Fjala me fjalë - peshon njerinë!

Shkup, 15.02. 2001

Ç'ke ti?!

Ç'ke ti në mendime?

Ç'kam unë në kujtime?!

Ç'ke ti me më thënë?

Ç'kam unë me të dhënë?

Ç'ka ty që të gëzon?

Ç'ka në mua që më hidhëron?

Ç'ke ti e ç'kam unë?

Njëri-tjetrin ta duam më shumë!!!

Shkup, 27.10. 2001

Në ditëlindje

Në ditëlindje,

Kujtohen fitoret,

Por edhe humbjet!

Në ditëlindje,

Rriten arrogancat,

Pakohen llogaritë!

Në ditëlindje,

Begatohen kuzhinat,

Harrohen skamnorët!

Në ditëlindje,

Përkujtoji ata.

Ndjej dhimbje për ta!

Agjëro këtë ditë,

Lum ai që e kujton,

Ditëlindjen e vërtetë!

Nëse meritojmë,

Ajo është

Festa më e madhe!

Shkup, 12-13.08.2002

Plotësimi

Sikur iu ndalën fjalët

Pa përfunduar!

Sikur i mbet

Kënga në gjysmë!

Ai s’po i fliste

S’po i këndonte vetes!

Kishte kohë që

Po bënte llogari

Në kokë

Iu kishin grumbulluar

Të gjitha ato mendime

Para syve

I dilnin të gjitha

Ato foto vëllazërore

Donte të shprehej

Në kohën e duhur!

Ta plotësonte – sadopak

Zbrazëtirën që e shihte

Te vëllezërit!

Në mozaikun e arkitektit

Të mbi gjithë arkitektëve

Mozaikun që po e lakmonin

Shumë koka botërore

Pa u vonuar

Për të mbijetuar!

Shkup, 20.05. 2002

Rezultat i ëmbël!

Për hir të

Dhuratës së madhe

Që ekziston!

Për hir të

Gjithë asaj

Që ke ngrënë

Ëmbël!

Ha edhe diç

Të hidhët!

Bleta s’nektaron

Vetëm nëpër lule të ëmbla

Ajo merr edhe nga

Të hidhëtat!

Prodhimi është

I ëmbël!

Shkup, 05.08.2002

Mendimet

Lëre të flasë

Lëre ta shprehë

M e n d i m i n!

Ndoshta e dobishmja

Fshihet te ai

Te ti!

Gurë, gurë - bëhet mur

S’të kujtohet pentagrami

Në muzikë?!

S’bëhet kënga

Me një notë!

Mos ia ndërpre fjalën

Ndërrimi i mendimeve

Na bën më të pasur

Më të kujdesshëm!

I kufizuar është

Rrugëtimi ynë!!!

Shkup, 20.05. 2002

Patkoi

Shoh një patkua

Në ballë të një

Veturë luksoze!

Një tjetër,

Në derën e një shtëpie

Sa marri!

Aludim shirku

E ai patkoi,

Jo që ia prishte bukurinë

Veturës – shtëpisë, por

Si hynte në punë

As atij

Për të cilin

Ishte farkuar!

Vallë!

A s’e lamë pas

Kohën e injorancës?!

Shkup, 30.09. 2002

Në ndërrimin e moteve

Në ndërrimin e moteve

Ndërrohen vitet

Jo edhe njerëzit!

Ata ngelin

Me po ato vese!

O ju njerëz!

Ndryshoni brendinë

Tregoni më shumë

D a sh u r i!

O im vëlla

Zemra ime në ty

Le të rrah -

E ytja në mua!

Kështu do na shtohej

D a sh u r i a!

Ç’kuptim ka

Ndërrimi i moteve

Pa Ddashuri?!

Mos të jetë ai_

Vetëm një trend!

Ta njohim

Ndërrimin e vërtetë

Pa kohë

Pa kufij!

Shkup, janar 2003

Jeta vazhdon

Jeta vazhdon

Me aktorët e saj

Jeta vazhdon

Me guximtarët!

Jeta vazhdon

Me të drejtët

Besimtarët!

Le të vazhdojë jeta

Pa ndarësit

Pa përçarësit!

Le të vazhdojë jeta

Pa lajkatarët

Pa sajuesit!

Këta janë:

Vetë djajtë!

Shkup, 29.07.2002

Mos e ndyni fletoren!

Fëmija është i pastër

Si fletore e bardhë

Pa vija!

Në fillim

Në të shkruajnë:

Prindërit - mësuesi -rrethi

Më vonë

Fillon të shkruaj

Vetë ai!

Ca fëmijë janë

Më të kujdesshëm

S’lejojnë ta shkarravisin

"Fletoren e vetë"!

O ju fëmijë!

O ardhmëria jonë

Tregoni mençuri

Qysh herët!

Për ndryshime

Në të mbarë!

Pa e hidhëruar Zotin!!!

Shkup, 24.02.2002

Nënëmadhja

Mbesave

I mallkuar qofsh mërgim

Na i more shpresat e jetës

Na i lëndove zemrat!

Na e ndale ritmin e frymëmarrjeve tona

Larg ju kemi mbesa

Pa ju jeta na duket se është ndalë!

Sikur s’u patëm kurrë

Ju-ve shqiponja tona në flamur

Buzëqeshjet, përqafimet, dashuria juaj për ne

E jona për ju zemrat po na i shtang!

Po na lini pa gjak të rafineruar.

Po s’erdhët së shpejti,

Jeta e jonë sikur po ndalet!

Ejani sa më shpejt

Mëshirohuni o pjella ynë!

Ngase na u ndal ritmi i jetës

Të cilin e kemi ëndërruar ndryshe - me ju

Afër oxhakut stërgjyshor

Afërsinë - dashurinë e ngrohtë familjare

Të cilën na e kanë lakmi të tjerët

Që këtë kurrë s’e kanë

Ejani ngase jetën s’mund ta drejtoni si dëshironi ju!

Ejani!

E, në mos ardhshi ju,

Së paku na i ktheni sytë e zemrave tona

Pa të cilët s’mund të të ecim!

Faljani shpresat - vullnetin këtij rrugëtimi

Jo më aq të gjatë!

Jeta s’mund të kthehet si shiriti filmik!

Na i sillni zemrat nga andej

Ngase këto tonat edhe më s’mund të rrahin pa ato!

Sa s’na është ndalur kafshata e bukës në fyt!

Po s’i sollët këto zemra të zemrave tona

Zoti do t’ju dënojë

Edhe po s’deshëm ne!

Shkup, 01.01.2001

Urim ditëlindjeje

Nga endja

Nëpër labirintet e jetës

Gati kisha harruar

Ditëlindjen tënde!

Largësia ma shtonte dhembjen

Nëpër labirintin e jetës

Më ndezi një shkëndijë

Ma solli në kujtesë:

Ditëlindjen tënde

Së bashku me fotografinë tënde

Në urim shënova:

Vitet-muajt- dhe ditët tua!

Tani

Këto vite-muaj-dhe-ditë

Tua

Kurbeti

Na janë bërë barrë e rëndë

Mbi supet tona!

Uroj sa më pak festime

Jashtë folesë suaj!

Shkup, shtator 2002

Nënëmadhja!

Gatuaj oj nënë,

Një bukë të madhe!

Ftoji në sofër

Të gjithë të rinjtë

Na e kujto

Sofrën e të parëve

Përplot me fëmijë

Sot rinia jonë

Në shumë sofra mungon

Deri kur kështu?!

Gatuaj oj nënë,

Një bukë të madhe

Ofrohuni - ju shpresa e kombit

Pranë sofrave të shqipes!

Buka në sofrat tuaja

E ka shijen më të ëmbël

Se e "parajsave" të Evropës!!!

Shkup, 23.12.2001

Bregu i Vardarit!

Kalojë nga vendnisja

E "zogjve "!

Dikur përcolla

Edhe "zogjtë" e mi

Nga ky vend është

Pikënisja e shumë

"Zogjve" të tjerë!

Stina e tyre është këtu

Ku do të gjejnë

Ndonjë vend më të ngrohtë

Se në çerdhen e tyre!

Shikoj kalimtarët

Secili ecë në drejtimin e tij

E "zogjtë" tanë sikur nuk dinë

Se ku do ta kenë

Stacionin e fundit!

Ata nxitojnë të arrijnë në:

"Parajsat" e perëndimit!

Sa herë që kaloj kësaj rruge

Disi shqetësohem - ngase

Jam dëshmitar i endjeve

Të "zogjve"!

Tani koha bën shumë ftohtë

Pres të kthehen

Së bashku me "zogjtë" e tjerë

Edhe "zogjtë" tanë!

Nga andej që t’i ngrohin

Zemrat tona!!!

Shkup, 22.02. 2001

Monumente

A thua!?

A thua s’ke uri

Ti zotëri

Për fjalën e bukur?

Ajo të rimëkëmbë,

Ajo të jep kurajë,

Shpresë,

Elan për jetë,

Energji në ardhmëri.

Unë i gjori

Mezi pres

Të lexoj,

Të shoh,

Të dëgjoj,

Të kërkoj,

Ta mësoj,

Gjithandej

Ku ta gjej!!

S’do ta konservoj

Për vete!

Do t’ua përcjelli

Me padurim

Të tjerëve

Botën ta zbukurojnë

Me aromën

E fjalës së bukur!

Shkup, 18.08.2004

Përmendore Librit!

Të mbjellë

Një kopsht me lule

Në mes të vë

Një përmendore

Cilin nga dëshmorët

Në një lartësi

Ta ngrejë....?

Një libër të hapur – dije

Nga lulet të thithë

Aromën

Nga libri:

Frymëzimin!

Pamja e tij – gjigante

T’i zgjojë të gjithë ata

Që i lartësoi me mend

Zoti i gjithësisë!

Zemra në ndjenja le të vërshon

Njeriu i pajisur me mend

Për dhuratat e Pafundme

Allahun e madhëron.

Shkup, 14.07.2004

Uzurli hoxha

(hoxhës së nderuar nga Bursa - Turqi)

Më impresionoi

Vullneti yt

Gjallëria yte

Sinqeriteti

Modestia yte

Shëmbëlltyra

Humaniteti-

Vizioni yt!

Pengesën fizike

s’e përfillje

Fare!

Përpara kishe

Qëllimin – cakun

Përfundimtar!

Inshaallah synimet tua

Bëhen realitet

Këmbët tua ecshin

Të forta

Në xhenetet e dalluara

Për ju që flijoheni

Virtyt i rrallë

Muzafer Kartall!

Qëndrofsh në shoqërinë

E më të dashurve

Pejgamber – evlia – ulema

Me njerëzit më të mirë.

Allahu xh.sh. të bekoftë

Shëmbëlltyrë e rrallë

E gjallë,

Njerëzore.

Një fetar i drejtë

Në fenë e drejtë

I s l a m i n!

Shkup, 21.10.2003

Më duhet

Më duhet të mendoj,

Se pa kokë s’dilet

Në pazarin e vlerave.

Më duhet të vrapoj,

Me ecje pak arrita.

Më duhet të punoj,

Të pavarësohem!

Më duhet ta ngacmoj trurin,

Të mos korodohet.

Më duhet të mbjell diç

Të lë trashëgimi

Më duhet të luftoj

Ma imponuan!

Më duhet të vdes

Se mbijetoi askush!

Do të pasojë

Një tjetër jetë

Pa mbarim

I jam besnik!!!!

Lexo!

Çdoherë

Ndaj diç të mirë

Për të lexuar

Çdoherë

Më ngelë diç

Pa lexuar!

Nëse ke uri

Për dije

S’do ta mbyllësh

Kapakun e librit

Të fundit!

Mos ngurro – lexo!

Më parë se për tjerët

Kjo fjalë do vlente

Për ne!

Kur do ta kthejmë

Stafetën e rrëmbyer!

Ne ende hamendemi!

Lexo im mik

Lexo im vëlla

Me lexim e gjen

Të vërtetën

Lumturinë

S’do të duhen

Tutorë - policë

Gjyqe!!!

Lexo vëlla - lexo!!!

Shkup, 21.10.200

Më i varfër!

(Vëllait tim Shaip Ibahimit)

Më i varfër

Për një krah

Për një buzëqeshje

Për një ngushëllim

Një krah i thyer

Vështirë mjekohet

Një vakum

I paplotësuar

Në jetë

Deri në amshim!

I kam dëshmitarë

Të gjithë ata

Që e njohën

E deshën, sepse

Edhe ai i deshi ata

I zbrazët vendi

Ku frymonte

E zbrazët shtëpia

I zbrazët sokaku

Mungesë burri

Mungesë babe

Mungesë vëllai

Mungesë miku

Mungesë shoku

Mungesë deri

Në amshueshmëri!

Me besimin në zemër

I amortizoj dhembjet

Ai patjetër do të shkonte

Në atë jetë – pa mbarim!

Edhe ne pas tij

Dhashtë Zoti

Në xhenetet e Tij

Ai na la më të varfër

Përkohësisht

Për një vëlla...!

Shkup, 22.10.03

Brengosja!

Të ujis një lule

të ndjej aromën e saj

Të rrezatoj në një tru njeriu

Të kultivoj e falë më shumë dashuri!

T’i rrëzoj të gjitha muret e botës

Të mos ndajnë shpirtra njerëzish!

T’i arrij ata që më parë bënë hapin

Koha ik e ne sikur po përgatitemi!

Të ulem në sofrat skamnore

Të ndjej - ndaj dhembjen me ta!

T’i përkëdhelë të gjithë bonjakët e botës

Në mungesën prindërore!

Të falem-i o Zot që na dhuron

Ndjeshmëri, dashuri

Për të ngushëlluar dikë!

Shkup, 28.04.2003

Mendimet

Linda pa dëshirën time.

Jetoj për të fituar kënaqësinë e Zotit!

Posa erdha në jetë - qava

Më vonë kuptova se vërtetë duhet qeshur më pak!

Desha të gjitha të mirat për të tjerët

Tani për veten!

Meditova për shumë gjëra që më rrethojnë

Ka diç më të vlefshme se materialja!

I desha të gjithë njerëzit e mirë.

Edhe pse disa ironinë e kishin ves!

Lexova çka më ra të lexojë

Vetëm një libër ishte i përkryer - Kur'ani!

Punova – në punë gjeta lumturinë - pavarësinë!

Këndova - mendova se të gjithë e duan këngën

Në jetë më shumë kishte vuajtje

Më shumë mësova nga vuajtjet sesa nga kënga!

Gjatë jetës u sprovova - s’di a i dhashë provimet!

I urrejta padrejtësitë - çfarë do të ishte jeta

Po mos të luftohet e keqja?!

Në mileniumin e ri njerëzit shohin më shumë,

Më larg dhe më shpejtë

Është kohë interneti!

S’fshihen intrigat - hajnitë - si më parë!

Dikujt i ka hyrë miza nën kapelë,

E atë po e kërkon te të tjerët

E huaja kurrë s’bëhet e ytja!

Kot e kanë me sajime!

E vërteta gjithmonë ngadhënjen!

Ku do ta fusin kokën ata -

“Të paprekurit"?!

Shkup, 12.12.2002

Cilin qëndrim?!

Nxori një biletë

Për në kinema!

S’donte t’i ikë

Asnjë film që shfaqej

Në kinemanë e qytetit

Në fund të çdo shfaqje

Edhe pse shihte fjalën "fund"!

Atij i ngelte koka shtrembër

Duke shikuar mos po ngelte

Diç pa parë!

Kjo s’i ndodhte

Në xhami - faltore!

Ku duhej ta fisnikëronte shpirtin!

Pas kryerjes së namazit

Ai ngutej duke u shtyrë

Në derë - për të dalë

Sa më shpejt.

Cili qëndrim do t’i paguhet

Më shtrenjtë?!

Shkup, 06.05.2002

Çka është njeriu?!

Çka është njeriu?

Dhuratë më e madhe - nga Zoti!

Çka është njeriu?

Mirënjohës ose përbuzës!

Çka është njeriu?

Një nga çuditë më të mëdha –

D o m e th ë n ë s e !

Çka është njeriu?

Enigmë për jobesimtarin!

Çka është njeriu?

Hije në kalim!

Çka është njeriu?

Mençuri – dashuri - prehje - e kundërta:

Përbuzës – ulje nën llojin shtazarak!

Çka është njeriu?

Mysafir i paftuar në këtë jetë!

Çka është njeriu?

Plotësim i gjithësisë!

Çka është njeriu?

Vetëdije - vetëmohim - dhembje - e kundërta:

Shfrenues - shkatërrues!

Çka është njeriu?

Krijesë më e përsosur - e kundërta:

Më i rrezikshëm se kafsha!

Çka është njeriu?.......

Shkup, 17.07.2002

Mëso!

Mëso të qeshësh edhe atëherë kur s’të qeshet!

Për t’i pëlqyer botës!

Mëso "të dëgjosh" gënjeshtra

Të vërtetën po e varrosin!

Mëso të lavdërosh të pamerituarit

Të merituarit janë strukur!

E vërteta do të ngadhënjejë!

Këndimi

Të këndojë i thanë

Si zogu, si bilbili

Kënga e tij

T’u pëlqejë

Edhe të tjerëve!

Këngën ta përcillte-zhurma!

Ai pëlqente të këndojë

Me zë të ulët e melankolik.

Këngën e tij ta pëlqejë

Kori kureshtar!

Ata që kishin humbur - diç

Nga gjëja madhore!

Ai donte të ndihmojë

Akordimin e Filarmonisë

Së popullit- sojit të vet

Në përputhshmëri

Me Rregulloren e shkaktarit

Të gjithësisë!!!

Shkup, 04.07.2002

Virtyt unikati

Fjalë nga shpirti

Për shpirtin fisnik

Naim Frashëri mungon

F i z i k i sh t

flasin veprat e tij!

Ai e lartësoi veten

Me atë zemër që pat

I dha zemër çdo zemre

Me shumë rreze mirësie

Që diti të na i falë

Na i ndriçoi rrugët

Me rreze të pashuara feniksi

I kishte marrë edhe ai diku!

Nga një burim i pashtershëm

Qysh herët i mposhti

Mitet e gabuara!

Na u dashtë kohë ne t’i mësojmë

Ai na i trasoi rrugët

Kah e vërteta

Si diti mendja e tij e-ndritur

Optika e tij - shikimet pas kodre

Mençuria - urtësia

Ishin dhuratë nga i GJITHËDIJSHMI

Ai qe një projektor ndjenjash

Nj e r ë z o r e!

Me vlera KONKURRUESE

Në rrafshin etnik e gjetiu

Një kokë që ia rriti namin

Popullit, e jo vetëm atij!

Dashtë Zoti që ËNDRRA e tij

Të bëhet realitet i ynë!

Kështu do TË prehej i qetë në varr

Kështu do ta gëzonim

Shpirtin e tij fisnik

Virtyt unikat!

Shkup, 2002

Endjet

S’përtonte

Endjet i bënte

Për një qëllim

Donte të vërë

Një krah

Në institucionin

Tonë n j e r i!

Sikur shihte rënie

Nga ata

Që duhej t’i ngrinin - ato

Donte të ndezë një shkëndijë

Në pazarin e vlerave madhore!

P r o m o t o r e!

Shkup, 12-13.08.2002

Ironikut!

I fyeri

Kishte harruar

Diç........

Ironiku

Vetveten!

S’di a e dinte

Ku po e shpinin

Ato vese

Të shëmtuara

I fyeri

Donte të vërë

Një krah

Në vlerat e ironikut!

Në jetë ka

Bumerang

Kujdes!!!

Shkup, 22.12.2002

Peripecitë

U mundova ta zë jetën

Ajo më zuri mua

U mundova t’i dalë në pritë

Ajo më lëkundi por s’më theu!

U mundova t’ia fali dikujt

S’e pata atë privilegj

U mundova ta zgjati atë

S’ishte në kompetencën time!

Para meje askush s’ia kishte dalë!

U mundova të zbukuroj diç - në të

S’di çfarë ngjyra përdora!

U mundova ta fisnikëroj – vetëm pak

Do të isha tepër i lumtur

U mundova ta ndal kohën

Shpejtë më iku!

Shkoj në atë pambarim

Të vjelë të mbjellat!!!

Në ty!

Në sytë e tu shoh:

G ë z i m i n!

Në fjalët tua

S i n q e r i t e t i n!

Në sjelljet tua

Nj e r ë z o r e n!

Në shoqërimin tënd

K u r a j ë n!

Në përpjekjet tua

P ë r k u sh t i m i n!

Në shprehitë tua

N d j e n j a t!

Në fjalorin tënd

P a s t ë r t i n ë - dëlirësinë!

Shkup

Çka do të bëhej pa dashuri?!

Jeta e kishte shëtitur-

Për t’i parë më afër njerëzit

Kishte parë të mira

Kishte parë edhe të këqija

I dhembte shpirti

E mundonte pse njerëzit anonin

Shumë nga e keqja!

Të mirat që i bënin të mirët

I silleshin në kokë!

Sikur të kishte mundësi

Ato të mira nga të mirët

Do t’i projektonte

Në një ekran të madh!

Për t’i parë të gjithë njerëzit

Që duhej ndryshuar!

Të merrnin nga ata mësim

Syri i tij s’donte ta shihte

Të keqen!

E keqja i bëhej pengesë

Në dashurinë e vëllezërve.

I dukej sikur ata

Nuk e donin - dashurinë!

Çka do të bëhej pa dashuri?

Sikur mos të ishte ajo,

Jeta do të bëhej e akullt!

O ju që e keni humbur,

D a sh u r o n i

Ajo s’është dekor i shtëpisë.

Ajo është vetë shtëpia.

Pa të ku do të strehoheshit?!

Jashtë na rrahin erërat!

Në dashuri ka ngrohtësi

Çka do të bëhej

po mos të ishte dielli?!

Shkup, 29.06.2002

Gjurmët

Kokat shqipe

Po lënë gjurmë

Nëpër kohë!

E veçantë

Kjo e sotme

Në qytetin e kulturës

Shkruhen emra

Të shqipes - Arbërisë

Mbresa - dëshmi

Të historisë - së re!

E shënojnë këtë

Shekull të ri

Demantojnë mite

D i s k r i m i n i m i

Për ne!

Tani del në pah se

Kush jemi!

Çka bën fjala

S’bën arma!

Mburrem me mençurinë

E farës sime

Tru të kombit!

Shkup, 05.08.2002

Largësia shpirtërore

Njeriu mund të jetë larg

Me tjetrin

Edhe pse e ka afër!

Largësia është pengesë

F i z i k e

Jo edhe shpirtërore!

Shkurtoni largësitë

Sh p i r t ë r o r e!

Nëse do Zoti,

Dashuritë e vërteta

Do të na ndihmojnë

Në ditë të vështira

Për triumfe e fitore!

Shkup, 12.08.2002

Zeshkani

Të një barku ishin

Një emër kishin

I kishin treguar

Për vdekjen

E paraardhësit

Pa i mbushë dy pranvera

Ky ishte zeshkani

E bardha sikur sinjalizonte

A m sh u e sh m ë r i n ë

Edhe ky e donte

Ngjyrën e bardhë

Por jo edhe të ftohtin!!!

Shkup, 09.12. 2002

Tapia ime

Mbuluesve të së vërtetës

Çmenduri, çmenduri

O çmenduri!

E si të thuhet ndryshe

Defekt intelekti!

Helmim zemrash!

Njerëz të hipnotizuar!

Verbëri racore

Xhelozi nacionale!

Ju duket se kjo botë

Për ata është rezervuar:

Vetëm për ata!

Sa marri!

U janë prishur shqisat

A se dinë se kjo është:

Kohë interneti!

S’fshihen marritë si më herët

Para botës!

Vazhdojnë me verbëritë e tyre

Përzierje në kompetencat e Krijuesit!

Hyjnë në ngjyrën e kuqe të semaforit!

I shkelin ligjet e Zotit!

Pasojat janë shumë të rënda

Ato u kthehen bumerang!

Njeriut liria i falet

Nga lindja!.

Uzurpuesit do ta marrin

Dënimin nga shkaktari i drejtësisë!

Ata nuk e dinë çka është jeta

Duan ta rezervojnë:

Vetëm e vetëm për vete!

E drejta ngadhënjen

ÇDOHERË!

Kësaj here po vjen pas:

Çlirimit afrikano-jugor!

Si kanë fytyrë të mendojnë

Se edhe ata jetojnë

Në këtë shekull të ri

Mjekoni sëmundjet: terr pulash!

Dhashtë Zoti të kuptohet e vërteta!

Shkup, 03.08.2001

Tapia ime

Kam në shtëpi

Arkën e vjetër

Në të:

Tapinë e shtëpisë sime!

I ruaj:

Varret e stërgjyshërve

Dëshmi e kohës së shkuar!

Dëshmoj qenien time

Në këto troje

Për të mos pasur të drejtë

I paftuari mysafir – dialogun!

Rreth pronësisë!

Tapinë e tokës sime e përcjellë

Brez pas brezi

Për të dëshmuar

Se ata të tjerët

S’kanë dëshmi për pronësi.

Dëshmi i kam

Varrët në trupin tim

Ndër shekuj

Ende të pashëruara

Ato dëshmojnë praninë

Lashtësinë time

Rrënjët e mia

Thellë të ngulitura

Në këtë tokë arbërore

!

Shkup, 23.10.2003

Në përvjetor

Qëndrojmë përpara:

Altarëve të lirisë

Në mungesë fizike

Të qëndrojmë - njëkohësisht

Përpara të gjithë

Altarëve të tjerë!

Dëshmorëve të lirisë

Ju shprehim ngushëllime

Nga të gjitha zemrat shqiptare

J a sh a r a j!

Sot s’do t’ju ndajmë me emra,

Ngase qëllimi i juaj

Ishte i njëjtë

Një herë e përgjithmonë

Ta shporrni armikun barbarë

Nga këto troje stërgjyshore

Ju e dini më së miri

Rëndësinë dhe vlerën

E këtyre katër shkronjave:

L i r i!

E ajo s’vinte dot pa sakrifica

Ju dhatë më të shtrenjtën gjë:

J e t ë n!

Falë Zotit - sakrificave tuaja –

Dhe ndihmës ndërkombëtare

Në krye me Amerikën

Ne sot po e kremtojmë

Këtë përvjetorë në liri!

Kësaj here së bashku me këtë kremte

Po përputhet edhe kjo festë e madhe:

Kurban Bajrami

Ju u bëtë kurbane

Për këtë tokë dhe këta njerëz!

Sot do të ulemi në sofrat tona

Pa juve fizikisht!

Por Juve ju kemi në zemrat tona

Dhe në zemrat e gjithë shqiptarëve

Që i thonë bukës bukë

E ujit ujë!

Krenohemi që ju patëm

Dhe që kemi këso burra -

Trima dhe trimëresha

Vazhdimësi e qëndresës:

Stërgjyshore!

L a v d i!

Ju qoftë i lehtë dheu i Kosovës!

Z o t i ju shpërbleftë me:

Parajsë - xhenet!

Amin!

Shkup, 22.02.2001

Kujt i bëmë pritje?

Juve që ju bëmë pritje

Për ta strehuar kokën

Ju - ngelët nga mirësia jonë

Deri më sot...!

Si keni fytyrë

Ta ngritni zërin uzurpues

Në u desh të flijohemi

Për ta kthyer tonën!

Mos na i zini edhe më

Rrezet e diellit

Ai s’uzurpohet!

Bota dëgjoi fjalën - zërin tonë

Pushkën tonë!

Besnikërinë - bujarinë

Mençurinë tonë!

Rrënjët i kemi thellë

Në këtë tokë

Të ujitur me gjak

S’do t’ju besojmë më

S’do t’ju bëjmë pritje

Atyre që s’meritojnë

S’do të ulemi në gurin

Ku mund të të kafshojë:

Gj a r p ë r i!!!

Shkup, 19.10.2002

Besarta

Çka pa Besarta e njomë

Të tjerët mos pafshin!

Çka ndjeu veshi i saj

Të tjerët mos dëgjofshin!

Ajo shpëtoi për të dëshmuar

Për kullat e jasharajve

Të dëshmojë para botës,

Para historisë,

Se çka bënë kriminelët

Barbarët serbë!

Prindërit dhe të parët e saj

Kishin besën

Besonin në: një Zot?

Për ata besa ishte gjithçka

Virtyt i lartë!

Prandaj besës së tyre

I kishin shtuar edhe katër germa

Besa e tyre bëhej e artë:

B e s a r t a!

Kështu thirrej ajo

Fjala besë ishte mishëruar

Në zemrat e tyre

E thirrnin atë me këtë emër

Kaq të bukur: B e s a r t a!

E Besarta e tronditur nga katrahura

Sot kurohet!

Në fëmijë shtijnë vetëm:

kriminelët barbarë.

Ajo shpëtoi nën breshërit e mortajave

Shpëtoi Besarta dhe BESA

E trimave kreshnikë

Për të dëshmuar se besa e dhënë:

te varri i M e h a j v e

Shkoi në vend!

Dhe barbarët serbë njëherë e përgjithmonë

I shporrën nga këto troje - të shqipes

Kështu vepronin përherë - trimat

Nga kohërat!

I dilnin zot kësaj toke

Tani Besarta do të rritet e lirë

Së bashku me besartat e tjera të shqipes

Ajo i ka afër të gjitha zemrat

Nëpër të cilat rrjedh gjak shqiptari

Ajo do të jetë dëshmi

E kësaj fitore të madhe

Kaq të pritur!

B e s a r t ë: qëndro krenare

Të gjithë të duam - Besartë!

Edhe ata që janë larg teje fizikisht

Të kanë në zemër - të japin zemër

Besa e besnikëve - legjendarë

B e s a r t a  jonë!

Edhe ti tani hyre në histori!

Shkup, 09.02.2002

Thua

Thua: mirëmëngjes

Mëngjesi qëmoti ka ikur

Thua: mirëdita

Kur ditë s’ke parë!

Thuaj: mirëmbrëma

Ajo s‘të ikë!

Netët janë

Për të marrë veten

Për t’i zënë me kohë

Mëngjeset,

Ditët

Aq të pritura e të çmuara!

Shkup, 29.09.2002

Flijimi

S’bëra histori

Ishin vëllezërit e mi - ata

Damarët iu ishin ënjtur

Durimi më s’kishte kuptim

Çlirimtarët rrokën armët

Derdhën gjakun

Flijuan jeta

Për Atdheun

Ndryshuan historinë

Për të shijuar:

L i r i n ë!

Aromën e vërtetë të lules

J e t ë n!!!

Shkup, 19.10.2002

Kalasë

U mundova të vë

Një gurë

Në kalanë e re

Në abecenë e jetës

Të mbylli së paku

Një vrimë

Tani sikur janë lëkundur gurët

Nëpër kala po fryn era

Brenda po bënë ftohtë

E, neve sikur

Asgjë s'po na mungon!

Uroj në të ardhmen

Kalaja të ketë

Identitetin hyjnor!

Pa të cilin do të ngelë

Vetëm një gërmadhë...

Ëndrrat tona do të ngelin

Vetëm një dëshirë!

Uzurpuesit

Uzurpuesit uzurpojnë:

Vende e kurrsesi kohën

Mendimet!

Ndalem të pushoj

Në sheshin e qytetit

Dikur i shqipfolësve,

Tani uzurpuesit

"kanë të metë mbamendëse"!

Ose s'duan të kthehen

Në histori!

Thellohem në mendime

Ngrihem në këmbë

Vazhdoj rrugëtimin

Me shpresë se:

Përsëri ky shesh

Do t’i ketë:

Pronarët e vjetër!

Mikpritësit - tani

Do të marrim mësim se:

Kujt duhet bërë pritje!!!

Shkup, 21.02.2001

Stacionet

Ndalem në stacion

Treni nuk vjen e nuk vjen

E unë s'kam durim

Edhe më të pres!

Nisem në këmbë

Ndoshta do të arrij

Atje ku jam nisur!

Kryesorja është të eci

Stacionet janë për ata

Që kanë kohë të presin!

E unë dua të arrij

Atje ku ishin nisur

Të parët e mi

Që mos të më ikë

Treni i fundit!!!

Shkup, shkurt 2001

Sot

Sot nëse s'buzëqeshi

Eja nesër!

Ndoshta sonte

Shoh një ëndërr

Të mirë!

E ëndrra e natës

Më bëhet realitet

Pa durim do të pres

Agimin e ditës

Në vijim

Të buzëqeshi për:

Lajmin e gjatëpritur!!!

Shkup, shkurt 2001

Jeto aty ku.....

Jeto aty ku

Njihet e vërteta

Aty – lulëzon jeta

Me fidanë të rinj

Aty ku frymon

Rinia,

Aty bëhet

Historia!

Së bashku me kohën

Në kohë

Lakmi për ata që

I frikohen vdekjes!

Jeton populli

Aty ku njihet

E Vërteta

Flijohet jeta.

Aty ku gjallëron

Rinia

Fitohet LIRIA

Arrihet pavdekshmëria

Aty lirshëm frymon

Vegjëlia

Për të vazhduar

E ndritur

Historia!

Prishtinë, 28.05.2004

VEHBI IBRAHIMI XHIGOLI

Ju përshendes të gjithë stafin drejtues dhe ju uroj suksese në  punën e juaj  kaq humane që po bëni.

Po ju dërgoj këtë punim timin, të botuar ....nëse bënë të zë vend në faqet e ALBANUR-it.

Për të gjitha All-llahu xh.sh.ju shpërbleft me të mirat e Tia !

Redaktor:

Zekerija Ibrahimi

Redaktor Artistik:

Muharrem Mexhiti

Redaktor teknik:

Afrim Gashi

Botoi: Shoqata Qytetare “Klubi Studentor”- Shkup

e-mail: penastudentore@hotmail.com

Shtypi: Shtypshkronja graf-x – Shkup

e-mail: grafikss@hotmail.com

SHTIGJEVE MADHORE

Shkup 2005

Prindërve të mi

që aq shumë

na deshën

Shënime për autorin:

Vehbi Ibrahimi- Xhigoli u lind me: 13.08.1950 në fshatin Skifter te Vitisë-Kosovë. Rjedh nga një familje fshatare-patriotike-muhaxhire nga Toplica...

Ka të kryer shkollën e mesme teknike. Është i njohur si këngëtar. Ka të botuara poezi-letra-reagime, në disa revista dhe gazeta siç janë: ”Dituria islame”, “Vepra”, “Pena studentore”, “Dritarja”, “Hëna e re”, “Flaka”, “Fakti”...Ka në dorëshkrim disa punime. Ky është libri i tij i parë.

Permbajta:

Permbajta: 11

KUSH TA FALI JETËN 22

Kush ta fali jetën? 23

Të kujt?! 25

Eja sa më herët! 27

Kush të do? 29

Gjaku s'bëhet ujë! 31

Nëse... 32

Sa?! 33

Përshëndetjet 34

Kërko rrugën 36

Mos dëgjo të keqen 37

Shkallët 38

Mos harro! 40

Zemra 42

Ti sheh më mirë 43

Masa 44

Bardh e zi - jeta 45

FALJA NJË BUZËQESHJE 46

Solidarizimi 48

Gëzoni 50

Sytë që flasin! 51

Disa 52

Ku është ndërgjegjja?! 53

NDËRGJEGJËSIMI 54

Të ftova 56

Strehimorja 57

Për një botë më humane! 58

Pasqyra 60

Fshehjet 62

Kujdes! 64

Ngadalëso 65

A ka shpirt shtëpia?! 66

Më parë – njeri 68

Havari shpirtërore 69

Thirren në demokraci 71

Mos thuaj se..... 72

Foleja yte! 73

Surpriza 75

Kush ka dashuri?! 76

Kot 77

Magaza 78

Imazhi i djalit 79

Humbësit e kohës! 80

Cili nga ne?! 81

Nxituesit 82

Admiroj! 83

Fjalët 84

Ç'ke ti?! 85

Në ditëlindje 86

Plotësimi 87

Rezultat i ëmbël! 89

Mendimet 90

Patkoi 91

Në ndërrimin e moteve 92

Jeta vazhdon 94

Mos e ndyni fletoren! 95

NËNËMADHJA 96

Mbesave 98

Urim ditëlindjeje 100

Nënëmadhja! 101

Bregu i Vardarit! 102

MONUMENTE 105

A thua!? 107

Përmendore Librit! 109

Uzurli hoxha 110

Më duhet 112

Lexo! 113

Më i varfër! 115

Brengosja! 117

Mendimet 118

Cilin qëndrim?! 120

Çka është njeriu?! 121

Mëso! 123

Këndimi 124

Virtyt unikati 125

Endjet 127

Ironikut! 128

Peripecitë 129

Në ty! 130

Çka do të bëhej pa dashuri?! 131

Gjurmët 133

Largësia shpirtërore 135

Zeshkani 136

TAPIA IME 137

Mbuluesve të së vërtetës 139

Tapia ime 141

Në përvjetor 143

Kujt i bëmë pritje? 145

Besarta 147

Thua 150

Flijimi 151

Kalasë 152

Uzurpuesit 153

Stacionet 154

Sot 155

Jeto aty ku..... 156

Shënime për autorin: 158