|
Ne diskursin tone
politik,ate mediatik e sidomos ate ekonomik ka shume
te ngjare qe kompleksi I fenomenit mbi globalizimin,
te shumten e rasteve te perzihet e here here edhe te
identifikohet me idenė e europeianizmit, ate
terendit te ri boteror, pastaje edhe ate te
bashkesise nderkombetare, pra nje parprojekti qe si
ide u hudhe pikespari nga diskursi shkencor njeherit
ekonomok e mepastaje edhe sociologjik nė vitet 80-ta,
me qellim qe te pregaditen konditat e procesi te ri ne
bote.
Disa te tjere, kuptohet te po ketij diskursi jane te
prirur qe konceptin dhe filozofine e globalizimit ta
identifikojne me perspektiven e reduktimit te shtetit
kombetar ne keto procese shume dinamike te
prosperitetit dhe te begatise materiale te
njeriut.Thene me thjesht, perceptimi per kete process,
sot eshte evident ne te gjitha sferat e jetes
shoqerore te vendeve dhe te shteteve ne bote. Por, a
mund te perkufizohet dhe si mund te perkufizohet ky
fenomen I ri qe ka filluar te na e ndryshoje ngapak
edhe jeten tone ketu ne Kosoven e pasluftes. Nese
insistojme nje spjegim pakashum etimologjik, atehere
patjeter duhet te konsultojme fjaloret e ndryshem ne
gjuhe te ndryshme, por per te portretizuar ate si
diskurs te ri ne shoqerit e reja, patjeter do te duhej
ti adresoheshim spjegimit sociologjik, I cili
krahasuar me diskurset tjera shkencore dosido qendron
me afer spjegimit dhe perkufizimit tė duhur.
Anipse, nga shumica e sociologeve te sotem boteror
pranohet publikisht se sociologjia e sotme, ne nje
fare menyre ende vuan nga nje paradoks shumė evident
qė lehtė mund tI adresohet si diskursit kontemplativ
ashtu edhe atij praktik. Ngaqe, ne njeren ane shoqeria
pjestare te ciles jemi gjithenje e me shum po behet
boterore, pra globale ne kuptimin e komunikimit dhe
konsumit te mirave materiale qe I ka krijuar njeriu,
kurse ne anen tjeter ne nuk po mundemi ende te
lirohemi nga veqantia e vetevehtes provinciale, ose
siq do te thote sot Anthony Giddens, kurthes
territoriale, qe e konsiston ate si shkence
kompetente per shoqerine.
Poashtu, koheve te fundit, per kete fenomen te ri
filluan te shkruhen libra e artikuj, te organizohen
Projekte te ndryshme hulumtuese, te udhehiqen analiza
shkencore e jo shkencore, te shkruhen afishe te
ndryshme pro dhe kunder kėtij fenomeni, te hapen
debate nė website te tera publicistike dhe eseistike,
pra nje mori interesimesh analitike, e jo analitike.
Thuhet dikund, se vetem prej se ėshtė zbuluar
interneti (vitet 80-ta) e kendej jane hapur dikund
rreth 200 gjere 250 mij website vetem rreth fenomenit
apo procesit te ri qe shpeshehere nga diskurset
politike identifikohet me rendin e ri boteror, kurse
nga ato ekonomike me globalizimin. Problemi me I
madhe qe ėshtė paraqitur ndonjehere, sidomos ne qarqet
akademike dhe ato shkencore, lidhur me kete fenomen
ėshtė ai I definimit apo I perkufizimit te tij. Ne
kete loje te identifikimit ne nivelin boteror,
zakonisht kyqen njerze competent dhe jo competent, pra
asish qe drejteperdrejt nga globalizimi vjelin te
ardhura te majme, dhe asish qe I mban kureshtja per te
dijtur se per cfar diskursi ne te vertete ėshtė fjala.
Tek ne ne Kosove, ky interesim per analiza te tillla
kabinetike, dhe preokupime ekipore as qe mund te
flitet njehere. Arsyet jane te shumta, por ajo qe
ėshtė me kryesore ka te beje me prokupimin tone
kolektiv rreth problemit te legjitimitetit dhe te
ndertimit te institucioneve demokratike, ku problemi I
debatit dhe dhenjes se spjegimeve akademike rreth
kėtij dhe shumė cėshtjeve tjera, sikur mbetet I
parėndėsishėm dhe jo atraktiv. Kurse pėr tė tjerėt qė
nuk kanė as njohuri elementare per kete diskurs,
debati do te merrte formen e paragjykimit. Megjithate,
edhe ne si shoqeri qe po pretendojme te ndertojme
demokracinė e tipit liberal, qė pėr here tė pare po
instalohet nė gjithė rajonin, do te duhej te pakten tė
pretendonim bile hospitalizimin e herepashershėm tė
kėsajė tendence perms organizimit te debateve publike
e jo publike, kabinetike e mediatike, ashtu siq po
bėjnė aktualisht fqinjet tanė pėrreth. Ku edhe
angazhimi I Akademise se Shkencave dhe Arteve , me
Projektet e veta do te mund tė bėnte njė punė tė mbarė
rreth proceseve te reja integruese, qė dosido I
stimulon procesi I globalizimit.
Kurse ne kuader te debatit public, te nivelit boterore
,per here te dyte ėshtė duke u kyqur edhe filantropi I
njohur amerikan me origjine hungareze, z.George Soros,
me librin e tij me te riOn Globalization qe tani per
tani mund te konsumohet vetem ne gjuhen angleze.
Sorosi, globalizimin ne kete tekst modest, perpiqet ta
definoje si qarkullim te lire te kapitalit, tregjeve
financiare se bashku me kompanit transnacionale neper
gjitha ekonomit kombetare, e dikund dikund edhe si
proces i cili e zgjone konkurencen globale ne gjitha
meridianet e botes. Soros, si njeri I involvuar ne
lojen e globalisteve boterore, mendon se per ta
globalizuar planeten do te duhej institucionet globale
te cilat do merrnin pergjegjesine per mbare njerezimin
ne mileniumin qe po hyjme. Ne kete kontekst ai
parasheh nje reformim te konsiderueshem te
institucioneve te sotme globale, siq jane Bankat
Boterore, Pakti I Stbilitetit, Fondi Monetar
Nderkombetar, etj.
Meqe, Z.Soros, ne opinionin tone dhe pergjithesisht
ate boterore njihet me epitetin e nje administruesi te
sukseshem te parave e mepastaj edhe te filantropit dhe
njeriut I cili me me endje e preferon aksionin e
preventives se sa ate te intervenimit te vonshem te
ndihmes se vendeve ku lindin konfliktet e natyres;
ekonomike, etnike, politike , etj., Ai, ne te vertete
ne kete liber me teper i kushton vemendje ceshtjes se
ndryshimit te menyres se distribuimit te ndihmave
neper bote (aludimi ėshtė per gjitha vendet
postkomuniste).
Per te distribuimi I gjertanishem I ndihmave per keto
vende kishte dy defekte, njerin, I cili kishte te
bente me interesat e donatoreve dhe tjetri me ate te
qytetareve. Keto mjete shpeshehere ne te kaluaren
ishin nderlidhur mire me interesat e sigurimeve
kombetare te vendeve qe u dedikoheshin,por keto mjete
te shumten e rasteve I kane hargjuar ekspertet e
jashtem me arsyetimin e parapregaditjeve per stafet
locale, ashtu siq do te ndodhe bie fjala Kosove,
Bosnje, Ceceni, Ruande, Avganistan etj. Thene me
ndryshe, sipas Sorosit nje distribuim I ketille I
mjeteve me shume I kan mbajtur te gjalla regjimet e
vendeve te cilat nuk ishin te popullarizuara ne syte e
mases qytetare. Ai, ne te vertete ne kete liber
porosit nje qasje tjeterfare te distribumit te ketyre
formave te mjeteve, apo siq e quan thitheseve
speciale/
Ai ne te vertete sygjeron nje nje forme te modifikuar
te tregjeve, ku do te ballafaqoheshin programet te
cilat kane interes te konkurojne lidhur me keto mjete
te ndara per vendet qe kane nevoje. Keto mjete do tI
menagjonte nje bord nderkombetar, I cili do te
perbehej nga personalitetet e larta kualifikuese,
perkatesisht personaliteteve te cilat nuk do te ishin
pjese perberse te burokracise se rregullt qe
zakonisht emerohet nga OKB-ja apo ndonje institucion
tjeter nderkombetar . Por, per te ralizuar kete
ndryshim te distribuimit te mjeteve te dedikuara per
vendet qe kane nevoje per instalimin e modelit te
demokracise liberale, Soros, rekomandon edhe
ndryshimin e sjelljeve te vete aktereve (nderkombetare)
kryesor, te cilet shpesheher dijne te behen pengese
serioze ne kete drejtim. Ai sygjeron qe edhe sjelljet
e gjertanishme te politikes amerikane e cila ėshtė e
bazuar ende ne realizmin gjeopolitik te doctrines se
Henry Kisingjerit te ndryshojne ne drejtim te nje
sjelljeje qe synon kah idealizmi (nje shprehje e tij)
qe promovon shoqerine globale te hapur, pra
globalizmin e proceseve dhe dukurive ekonomike dhe
atyre politike.
Per te vertetuar edhe nje here bindjen e tij per nje
shoqeri te hapur globale ai mes tjerash thote;
Perkunder mangesive te saja te theksuara, une edhe me
tej mbes ithetare I flaket I globalizimit. E perkrahu,
jo vetem nga shkaku I begatise qe ajo prodhon, por
edhe per shkak te lirise qe ajo e ofron. Ate qe une e
quaj shoqeri te hapur, sot do te duhejt te ofron shum
me shume liri se sa cilido shtet I vetem. Ne anen
tjeter, si njeri I cili gjindet ne kulmin e bisneseve
boterore, ai provon te deshmoje se besimi I verber ne
mentalitetin e tregut te lire, lirise se shprehjes,
dhe koncepteve teorike per diskursin e demokracise
liberale, kane sjelle probleme te medha botes se sotme
bashkekohore. Ku kriza e identitetit te njeriut te
sotem bashkekohor, ne emer te kesaje lirie te tepruar,
e ka vene ne pikepyetje te madhe jo vetem ate si
pjestare te shoqerise, por edhe vete shoqerine
bahskekohore. Pr tI ikur kesaje kataklizme, Sorosi,
preferon nje rruge tjeter, siq do te thoshte doajeni I
sotem I sociologjise Anthony Giddens rrugen e trete,
qe per te ėshtė ne te vertete nje alternative e vetme
qe mund te shpetoje jo vetem sistemin financiar e
vrullshem amerikan qe koheve te fundit ėshtė bere jo
vetem model identifikues por edhe model I paarrijtshem
per shum vende tjera, por pergjithesisht edhe teresine
e civilizimit amerikan, te cilin nga te kater anet e
botes jemi te gjithe duke e imituar ngapak.
Sorosi, siq edhe pame edhe me larte nu k e fsheh
simpatine e tij per globalizimin, te cilin e
identifikon me interesin e korporatave amerikane te
fututa ne rrjeten e gjithembarshme boterore:fati ka
dashur qe krijimi I kėtij rendi te ri boteror, te
perputhet me interesat tona vetanake, shton ai pa
kurrfar ngurrimi!
Do thene ne fund qe libri I tij On Globalization,
padyshim shenon piken kulminante te pjekurise se tij
qe te matet edhe ne diskursin e spjegimeve shkencore
ne nivele globale. Perparesia e tij qendron ne
pervojen e fituar ne menyre praktike neper gjitha
meridianet e botes dhe ne mprehtesine e te shikuarit
tjeterqysh te pervojave te reja te demokracise
liberale sot ne bote. Per kete shkak, pa hezitim u
rekomandohet te gjithe atyre qe pretendojne te
kuptojne frymarrjen e re te kapitalizmit liberal, sot
ne bote te identifikuar si globalizem, globalizim,
globalitet. Kurse eksperteve te lemenjeve nga ekonomia,
politika dhe sociologjia, kureshtja e te cileve
padyshim do tu nominohet me fakte te reja dhe te
fresketa nga diskursi I ekonomise dhe politikes
globale, u rekomandohet si lektyre e domosdoshme. Dhe
ne fund, libri nuk ka pretendim te definoje
globalizimin ne menyre shkencore, ai sikur thjesht
bene pyetje sikurse shumica prej nesh, ne mos
globalizimi ėshtė mit apo process?
|