Jam bindur me dhimbje se Menduh Thaçi historine dhe te kaluaren kombetare e kupton si perralle, qe duhet te zbukurohet ashtu si ia ka endja ta degjoje e jo ashtu si eshte ajo realisht. Politiken ai e kupton dhe e perdor si manipulim me faktet, kulturen e kupton si ideologji kombetare totalitare, aktualitetin si konspiracion planetar, ndersa moralin si lecke per nje perdorim. Me nje person te tille debati eshte i padobishem, sepse ai as nuk dine, as nuk merr vesh.

Trakti i dyte partiako-propagandisitk i Menduh Thaçit, me titull qe te kujton nje kenge popullore tetovare, (kam nje molle e kam nje dardhe), zbulon autorin e saj ashtu si ai njihet ne te vertete, i ceket, arrogant, vulgar. Ne traktin e pare, me te vertete ndihej nje shprehje pak me e permbajtur, ndersa ne kete te dytin, del sheshit vulgariteti i te menduarit menduhçe. Prandaj, per kete traktin e dyte jam i sigurte se ai eshte autori vertete, pra, Menduh Thaçi dora vete, politikani gojeprishur, qe kur nuk ka ide dhe argumente, se paku e ka gojen plot fjale te ndyra. Ky nderrim i dukshem i stilit, edhe ne rrethanat qe teksti i pare te kete qene teresisht autorial, i Menduhit, ne fakt e zbulon krizen e personalitetit te njeriut qe ka qene gjate nen trysnine e stilit te dikujt tjeter, aq sa ka filluar te mendoje e te shkruaje sipas skemave te tij, por qe ne raste te veçanta, nuk e permban veten dhe i kthehet vulgaritetit te pare.


Mund te rrija ne politike krejt i patrazuar

Edhe pse me duhet te polemizoj me te, per te denoncuar manipulimet qe ai ben, kete gje e bej pa deshire, sepse e di qe ai nuk i pranon argumentet. Prandaj, ne kete debat edhe jemi te pabarabarte, sepse Menduh Thaçi perdor manipulimin, interpretimin hileqar e propagandistik, ndersa une jam i detyruar te kufizohem vetem ne argumente dhe ne interpretimin logjik te tyre. Por, jane lexuesit ata qe e meritojne angazhimin e metejshem ne kete polemike, qe te ndriçohet deri diku e verteta e ketij sherri, sepse “te vertetat” e patentuara sipas teorive xhaferiste/thaçiste te konspiracionit planetar kunder shqiptareve, jane hutuese dhe terrorizuese per ta.
Cektesia e te menduarit menduhçe ne kete traktin e dyte shihet edhe ne kompozimin e tij me pika, si te ishte fjala per nje rend dite qe ai ua dikton aktivisteve te partise se tij. Por, ky thjeshtezim ka te beje me paaftesine e tij qe te mendoje me koncepte, me terme e me ide koherente, keshtu qe i duket se pikat e “rendit te dites “ ia zgjidhin problemin. Por, edhe zgjedhja dhe radhitja e tyre eshte manipulative dhe keqdashese fund e krye. Ne reagimin tim une qarte e kam thene se nuk dua t’i komentoj rivalitetet partiake te shqiptareve ne Maqedoni, duke perfshire ketu edhe reflektimet e mundshme te aktiviteteve te caktuara. Madje as iftarin ne sheshin e Tetoves, i cili ne nderkohe eshte mbajtur edhe ne Prishtine dhe asgje e keqe per Kosoven dhe per shqiptarine nuk ka ndodhur. Bash e kunderta ka ndodhur. Ka qelluar qe keto dite, edha pas iftarit te mbajtur ne Prishtine, jane shtuar zerat e diplomateve dhe te mediave perendimore qe angazhohen per pavaresine e Kosoves. Me kete vertetohet plotesisht ajo qe kam pohuar edhe me pare dhe qe ne te vertete e dine te gjithe njerezit qe mendojne racionalisht, se statusi i Kosoves varet nga agjenda gjeopolitike e gjeotrategjike e strukturave euroatlantike dhe nga realizmi i qytetareve te Kosoves dhe i elites se tyre politike ne kuader te ketyre zhvillimeve.
Bile, edhe sivellezerit e Menduh Thaçit te paranojes nga Islami dhe nga Turqia ne Kosove, nuk kane pasur fare reagime ndaj iftarit ne Prishtine, sepse e kane kuptuar se perrallat konspirative me nuk i degjon askush.
Ne piken dy te traktit te vet, Menduh Thaçi e rikthen vemendjen te angazhimi im politik i kaluar, duke shprehur kenaqesine perverse qe kam deshtuar ne perpjekjet e mia fisnike per unifikimin e faktorit politik e ushtarak shqiptar gjate luftes dhe ne arritjen e nje bashkerendimi me te cilin do te perballohej me me pak pasoja katastrofa e vitit 1999 dhe tragjedia e dhunes politike e nderetnike e pasçlirimit. Asnje njeri qe e ka dashur dhe e do Kosoven nuk do te duhej te gezohej per deshtimin e asaj perpjekjeje. Ndersa, po te doja te rrija ne politike e te mirresha me kontrabande cigaresh e nafte, me servilizem e me demagogji, me manipulime e akuza te pista ndaj kundershtareve politike, do te mund te rrija aty krejt i patrazuar, si jo pak politikane ne Kosove e ne Maqedoni, qe jane bere sinonim i kontrabandes, ndersa shtiren si te pergjeruar per çeshtjen kombetare. Natyrisht qe do te mund te rrija edhe si opozitar qe flet e nuk i ka peshe fjala, por zgjodha largimin, per t’iu perkushtuar teresisht puneve profesionale, studimit dhe krijimtarise artistike, te cilat ne vitet nentedhjete, per shkak te angazhimeve te medha ne levizjen politike shqiptare ne Kosove, i kisha vu ne plan te dyte. Dhe nuk e kam ndermend te kthehem ne politike, sepse projektet e deshtuara te shume partive ne hapesiren shqiptare, degradimi politik dhe moral i shume lidereve, e kane bere te qarte dobesine e organizimit, krizen e moralit dhe ndikimin enorm te faktoreve te huaj ne politikat tona kombetare.

Ideja qe te fshehet perkatesia fetare islame, eshte naïve dhe idiote

Ndersa, lidhur me identitetin kombetar, Menduh Thaçi ne kete traktin e dyte thellohet edhe me shume ne gabime, aq sa identitetin tone kombetar e sheh ne kontekstin e ngjarjeve te 11 shtatorit! Nuk e kuptoj se çfare lidhjesh ka ndermjet ketyre dy gjerave, perveç nese sugjerohet qe nen trysnine e te dytes, te fshehet ose te zbehet shtresa i identitetit kombetar qe lidhet me vlerat islame. Ne fakt, bash kete e sugjeron Menduh Thaçi, kur ne kete funksion e permend edhe kerkesen e Vatikanit per te perfshire ne preambulen e Kushtetutes Europiane vleresimin e fundamentit kristian te kontinentit tone. Vatikani, Polonia e Spanja dhe kushdo tjeter, mund te kene kerkesa krejt legjitime te kesaj natyre, po edhe me kushtin qe ato te realizohen, askush nuk ka te drejte te kerkoje nga shqiptaret qe te heqin dore nga nje shtrese e fuqishme dhe aktive e identitetit te vet. Identiteti kombetar i formesuar neper shekuj, nuk eshte si puna e nje konkluze partiake, qe arrihet fet e fet dhe behet obligative me dhune edhe per ata qe nuk e kane firmosur. Dhe tjetra: pse kombe moderne si polaket e spanjollet, kerkuakan shtresen e identitetit fetar kristian ne identitetin e vet kombetar dhe europian? Apo mos na sugjerohet ne se keto kerkesa mund te jene legjitime per ata, ndersa per ne nuk jane te lejueshme? Prej kujt duhet te marrim leje ne qe te shprehim identitetin tone kompleks, ne te cilin kane ndikuar fuqishem ne te kaluaren dhe ndikojne fuqishem edhe sot, edhe perkatesia fetare e krishtere edhe ajo islame? Mos na sugjeroni receta te tilla, sepse keto nuk jane per njerezit dhe kombin qe e ka identitetin e formesuar tashme dhe nuk kane krize te tij. Ne shqiptaret jemi nje komb i formesuar, me perkatesi fetare te ndryshme, por qe jane te shprehura me harmoni fetare te njohur per te gjithe. Ne kete mes, edhe ne shqiptaret qe i perkasim besimit islam jemi europiane aq sa edhe europianet e tjere, bile entuziaste me te medhenj se sa euroskeptiket e shumte te kontinentit. Ideja qe te fshehet perkatesia fetare islame, per te qene gjoja europiane, ose per te na pranuar Europa, eshte naïve dhe idiote. Prandaj, kam konkluduar, sipas nje rrjedhoje logjike, se kushdo qe kerkon fshehjen e kesaj shtrese te identitetit tone, te rrenjosur dhe aktive, sugjeron islamofobine e Europes. Edhe sikur islamofobia e Europes te jete nje fakt i mireqene, gje qe po e perseris se nuk eshte, se paku jo pjesa liberale saj dhe jo ne masen sa e trumbeton paranoja e Menduh Thaçit, prape se prape kjo nuk e lejon askend qe te na kerkoje te heqim dore nga besimi yne dhe nga vlerat kulturore e kombetare, qe jane perftuar edhe nepermjet tij.

Nje bote shqiptare e harruar per nje kohe te gjate

Prirja per falsifikim ordiner e Menduh Thaçit del per lendine veçmas kur pushtohet nga zjarri patriotik per te mbrojtur ata qe une nuk i kam sulmuar, Gjon Buzukun, Pjeter Bogdanin, nene Terezen. Keta emra i kam permendur ne nje kontekst te qarte: kutet e dyfishta per vleresimin e kontributeve te pesonaliteteve dhe te veprave ne boten shqiptare. Por, Menduh Thaçi perpiqet te falsifikoje, sepse ne kete fushe ai gjendet me mire. Perndryshe, vertet nuk e kuptoj :fare lidhjeje ka nje person qe ka lene pergjysme studimet per mjekesi me vleresimin e vepres se Gjon Buzukut, te cilen me veshtiresi e lexojne edhe filologet? Si mund te me tregoje mua nje politikan avdall se çfare vlerash ka per gjuhen shqipe vepra “Meshari” dhe ajo qe quhet letersi e vjeter shqipe, e cila jo rastesisht ka lindur ne periudhen e Kunderreformes dhe te cilen une e studioj me sukses te dukshem. Pra, nuk eshte qe vetem e lexoj, po edhe e studioj, me perkushtimin e duhur. Apostrofimin e atyre autoreve te vjeter e kam bere per te treguar shmagien e autoreve dhe personaliteteve shqiptare te proviniences islame. eshte nje bote shqiptare e rrenuar, e harruar per nje kohe te gjate, por qe pret te zbulohet e te ridimensionohet ne te ardhmen, duke e pasuruar mozaikun e kulturen sone kombetare. Pa kontributin e shume prej atyre figurave, shkrimtare, politikane, patriote, luftetare, hoxhallare, ushtarake, biznesmen, etj., levizja politike dhe kulturore shqiptare nuk do te mund te mbahej ne kembe dhe nuk do te rezultonte me krijimin e kombit shqiptar dhe te kultures kombetare. Njerezit e paditur ose keqdashes si puna e Menduh Thaçit, e ngaterrojne Perandorine Osmane ose komune e Bajram Pashes me Islamin si Shpallje Hyjnore. Shqiptaret e besimit islame ne Perandorine Osmane, pas reformave te Tanzimatit, bashke me bashkekombasit e tjere, u çuan ne kryengritje e ne luftera çlirimtare, por ata nuk hoqen dore nga feja e tyre, sepse ata e dinin qe Islami nuk ishte prone e Perandorise, po ishte Shpallje Hyjnore, e zbritur si meshire nga zoti i Boterave per te gjithe njerezimin e per te gjitha kohet. Dhe e ben Lidhjen e Prizrenit, i ben kryengritjet e medha te viteve 1910-1912 dhe e ben shtetin shqiptar, natyrisht bashke me te gjithe patriotet e tjere shqiptare, por me kontributin madhor te vete atyre. Tash nuk eshte zor te dihet se a prezentohet realisht kjo e vertete ne librat e historise, ne letersi e ne kulture, apo e tera eshte reduktuar ne disa figura dhe ne disa ngjarje, qe me te shumten nuk jane perfaqesueset tipike dhe vendimtaret e kesaj historie, kulture dhe ketij identiteti kombetar. Shmangia eshte bere me motive gjoja vesternizuese, europianizuese, me synim qe te harrohet historia peseshekullore e shqiptareve nen sundimin osman, duke memorizuar prej saj vetem te keqiat. Ne kontekstin e kesaj prirjeje dhe praktike te fshirjes se vlerave me prejardhje islame jane permendur Buzuku, Bogdani e nene Tereza, e jo per t’i zhvleresuar ashtu siç perpiqet paturpesisht te falsifikoje Menduh Thaçi. I teri ky falsifikim i tij e ka shpjegimin e qarte kur ai thote: “Une veproj ne kontekstin politik dhe perdori vetem argumente politike”. Nuk e marr vesh si mund te jipen gjykime per vlerat e Mesharit te Gjon buzukut me argumente politike! Ama, argumentet e Menduh Thaçit jane tipike makiaveliste, sipas te cilave “qellimi e arsyeton mjetin”. Pra, ben edhe te genjehet, te falsifikohet, vetem qe te arrihet qellimi, fshehja e te vertetes dhe mashtrimi i opinionit publik. Ja nje tjeter shembull nga arsenali i falsifikimeve ordinere te Menduh Thaçit: ”Me siguri je i vetedijshem se ne kete vendim (bombardimin e NATO-s ndaj caqeve ushtarake ne Serbi, sqarim imi), ka ndikuar absolutisht me shume vepra e humanistes se madhe shqiptare Nena Tereze sesa palljet nebuloze te haxhjiqamileve te ndryshem”. Me te vertete, ky pohim eshte i pasakte. Ne vendimin per intervenim te NATO-s eshte thene qarte se kjo behet per te penguar katastrofen humanitare, dhe kjo ka ardhur pas refuzimit te Millosheviqit qe te firmoste Marreveshjen e Konferences se Rambuje/ Parisit.
Duke lexuar gjera te tilla nga pena e Menduh Thaçit, kaq iracionale, kaq fantaste, behem pishman qe mirrem me kete person, i cili nuk di se çka flet. Pas kesaj zjarrmie e te foluri perçarte, nuk do te habitesha nese ky person i rekomandon ekipit negociator te Kosoves qe te hyjne ne procesin e veshtire te negociatave per statusin e ardhshem te Kosoves, me duar ne xhepa, por me te vetmin “argument politik” se na takon pavaresia meqe jemi bashkekombas te nene Terezes!

As qellimi i mire nuk e arsyeton mjetin e keq

Pefundimisht, jam bindur me dhimbje se Menduh Thaçi historine dhe te kaluaren kombetare e kupton si perralle, qe duhet te zbukurohet ashtu si ia ka endja e jo ashtu si eshte ajo realisht. Politiken ai e kupton dhe e perdor si manipulim me faktet, kulturen e kupton si ideologji kombetare totalitare, aktualitetin si konspiracion planetar, ndersa moralin si lecke per nje perdorim. Me nje person te tille debati eshte i padobishem, sepse ai as nuk dine as nuk merr vesh. Fatkeqesisht ne historine tone ka pasur politikane qe kane menduar po keshtu dhe qe dijetareve dhe artisteve u kane urdheruar si te studiojne e si te shkruajne. Ne edhe sot i vuajme pasojat e atij soji te politikaneve te dhunshem totalitare, qe me ambiciet e tyre te semura kane mbjelle ne komunikim cektesine, arrogancen, vulgaritetin.
Une vertet e kuptoj thellesine e krizes qe po perjeton projekti politik me te cilin identifikohet Menduh Thaçi, por nuk e kuptoj pse nuk ka mesuar nje mesim elementar: me politika te gabueshme nuk korrigjohen pasojat e politikave te gabueshmne. Ato vetem sa ntrashen. Prandaj, yryshi me i ri i Menduh Thaçit, kunder iftareve, kunder tribunave qe nuk jane sipas shijes se kruzhokeve te tij partiake dhe pergjithesisht kunder perjetimit paqesor nga besimtaret te muajit te bekuar te Ramazanit, eshte nje gabim i ri. Me kete yrysh mund te hutohen edhe anetaret e vete PDSH-se, ndersa ne anen tjeter, nuk fitohet besimi nga faktoret nderkombetar, te cilet e kane nxjerre leksionin nga idete dhe iniciativat konsiprative xhaferiste-georgieviste per ndarjen Maqedonise, para vitit 2001. Ato nuk kane qene projekte per shtete etnike, (si mund te krijohej shtet etnik shqiptar, kur Shqiperia dhe Kosova deklaroheshin haptas kunder çfaredo aranzhmani te ndarjes se Maqedonise), por projekte per vazhdimin e kasaphanave dhe per gjymtimin perfundimtar te shqiptareve. Per disfatat e politikave patiake konspirative, nenkreu i PDSH-se, Menduh Thaçi fajin duhet ta kerkoje te vetja e vet, e jo te besimtaret paqesor, te cilet nuk ia mendojne askujt nje te keqe.

Zot i Gjithemeshirshem, ruana nga politikanet qe e kane aventurizmin dhe manipulimin norme te sjelljes!