VARGJE ME GJEMBA

SHQIPTARI  I NDERSHËM

I thonë

i ndershëm

shqiptar

prej shoferit

e bënë kryetar.

Fotografinë

e kryetarit

analfabet

e pamë

një ditë

në gazetë

kishte ngritur

dorën përpjetë

votonte “për”

kushtetutë

të Serbisë

për varrimin

e autonomisë

se s`ishte

delegat

s`ishte me rëndësi

ishte mysafir

në kuvend

ky hiçnjeri.

S`u ndal

me kaq

ky hiçnjeri,

në parti

bëri kërdi

ata që

e kundërshtuan

i diferencoi

pastaj me milicë

nga puna

i largoi.

Në fund

ky hiçnjeri

me pamjen

si thi

kur ngeli

si gjeneral

pa ushtri

e zgjodhën

posllanik

në Serbi.

       1989                       

           INTERVISTË E IMAGJINUAR

-Mirëdita zotri kryetar!

-Dobardan, novinar!

Më duket unë shqip të fola!

-Mua kështu m`është mësuar goja.

-Kështu flisni edhe në shtëpi?

-E gjithë familja këtë gjuhë e di.

-Doni të thoni ashiqare

Këtë e keni gjuhë zyrtare?

Kryetar, o skile e vjetër

Po kalojmë në një temë tjetër.

-Më thoni si patët fytyrë

Ta pranoni këtë detyrë?

-Nuk e zgjodha, por ma dhanë

Puno kundër shqiptarëve-më thanë.

-Ti duke përdorur dhunën

Ua ndalon shqiptarëve punën!

Si të duket pa shoqëri

S`ke guxim n`kafe me hy?

Eh, këtu nuk jam me ty

N`kafe t`shkjeve pi raki.

           -Por më thuaj kur të vije liria

A do të falë shqiptaria?

-Kam dëgjuar një fjalë qemoti

Se shqiptarët janë si zoti.

Ata janë të mëshirshëm shumë

Në fund me ta kthehem unë.

-Por kryetar s`thuhet sëkoti

Kur s`të do populli,s`të do as zoti.

Për ty nuk ka tjetër derë

Pos të mbytesh, o të rrosh i mjerë.

               1990 

KUSH NË FSHAT

          PËRBUZË BUJQËSINË

Kush në fshat

Përbuzë bujqësinë

Shkon blen shtalba

Në Prishtinë.

-O punone tokën

Thoshte xha Haliti

Se nuk ju qet

Të hani sateliti.

-Jo s`ka llogari

Të mbjellim grurë

Jetojmë në fshat

Bukë blejmë n`furrë.

-Dikur kishim perime

Për treg e për veti

Tash po na dhemb shpina

Duke i bartur nga qyteti.

Nuk mbjellim panxhar

Jo as luledielli

Sheqeri dhe vaji

Na pikin nga qielli.

          Deri vonë fitonim

Edhe nga bagëtia

“Për t`i mbrojtur nga shapi”

Shumë na i vrau Serbia.

 E kafeçajtoret

Natë e ditë përplot

Pakkush e do punën

Shumica rrinë kot.

Të gjithë janë të prirur

Të hyjnë kah politika

Çka thotë Gjermania

E çka thotë Amerika.

Të gjithë deklarohen

Për Kosovën shtet

Ndërsa trepërqindëshin

S`e paguajnë me vjet.

Gusht, 1996 

SHAPI

Fundkorriku, vapa të përcëllon

Erdhi shapi edhe në fshatin tonë

Bagëtia u mbyllën në stallat e veta

Fushat e livadhet ngelën si të shkreta.

Në fshat me automatikë vijnë policia

Me autocisterna të hirëta ushtria

Automjete me targa  gjithëfare

Vijnë ekipet serbe veterinare.

Hyjnë nëpër stalla bagëtinë “kontrollojnë”

Thonë duhet vrarë të gjitha që dyshojnë

Buldozheri pret sikur i harbuar

Bagëtinë e vrarë n`dhe për ta gropuar.

Nuk zgjidhet as lloji as mosha

Pësojnë edhe kafshët e shëndosha

Pronarët e bagëtive i mashtrojnë

Se dëmin do t`ua kompensojnë.

-Vallë ku kemi shkelur-tha një burrë

T`këqijat nga supet s`na u hoqën kurrë

Helmime, ethe minjsh, krimba, thatësi…

Dhashtë zoti u harrofshin u gëzofshim në liri.

                       Gusht, 1996    

SHAPI  II

Qindra ekipe

veterinere

na vizituan

kësaj vere

thua këtu

ka rënë termeti

e u bë kijameti

pa analiza

me supozime

ekspertët serbë

japin vlerësime

ka shap

s`ka shap

ka shap

pushkët bam

t`shkretat lopë

u hodhën n`gropë.

Një plak

i shkreti

nga mërzia

e sikleti

e nami policin

-heu- i tha

i rafsh veti.

       Gusht,1996

MUZIKË PËR VAJ

Përditë në gazeta, reklamohen kaseta

T`ju them miq, disa s`më pëlqejnë hiq

Në ato të shkreta, faë vlere s`gjeta

Por vetëm shund, fundekrye kiç.

Mundohen të na mashtrojnë, se shqip këndojnë

E po ia nxjerrin bisht, me melodi serbisht

Turp s`iu vjen, as n`mend s`iu bjen

Se të huajën e kopjojnë, shqipen e shëmtojnë.

Paraja sot, për dikë është zot

Kërkon përditë, vetëm profit

-Nuk po rri kot,jam patriot

Thotë po punoj, po kontribuoj.

Ata s`po i shaj, vet kemi faj

Nuk po kursejmë, të gjitha po i blejmë

Kjo është për vaj, më vjen të qaj

Ato s`duhet t`i blejmë,duhet t`i thejmë.

                       Gusht, 1996 

BESËN E HARRUAM

Besën e Verrave të Llukës e harruam

Ku i falëm gjaqet e duart i shtrënguam

Në amanetin e Bacës Anton po shkelim

Ende me të vjetrën po duam të ngelim.

Djalli ka hyrë mes nesh edhe sot

Ngatrresa në fshatra e lagje përplot

Për megjë, një ferrë a pak dëm në fushë

Pa menduar mirë, vëllanë e kapë për gushë.

Mbase pati të drejtë një i urtë kur tha:

Në mos më daç si vëlla, më duaj si shka

Atij s`i bën dëm as megjën s`ia prekë

Edhepse me të nuk je në dekë as drekë.

Nëse vëllai të lëshon udhë, belasë i ikë

Mos i hip në qafë se veten po e fikë

Se kur ia tepron e mbështet për mur

As ai gjithëmonë, s`mund të bëhet urë.

Me të huajin durimin e kemi sa bjeshka

Para t`huajve s`fryhemi, por humbim si pleshta

Dashuria në mes vete më shumë na duhet sot

Atëherë më shumë na do edhe i madhi Zot.

                        Gusht, 1996

                PO VJEN ZONJA

                  ELIZABET REN

Po vjen po vjen z. Elizabet Ren

Disa pyesin-vallë ç`do të na bjen

Jo, jo ajo asgjë nuk dhuron

Vetëm për terrorin raporton.

                N`Prishtinë Amerika hapi një zyrë

                Ne s`na u hoq asnjë mynxyrë

Zoti Engël ishte këtu e shkoi

Dhunën mbi ne regjimi e shtoi.

Shqiptarët përditë maltretohen

Gratë dhe fëmijtë po tmerrohen        

        Ikin njerëzit nga shtëpitë e veta

        Duke i lënë ato si të shkreta.

        Lart mbajnë konferenca me gazetarë

        Njoftojnë opinjonin ndërkombëtar

        Ata na qojnë selam-jemi me ju

        Duroni, duroni, le t`ju pjerdhin hu!

                                1996 

DELEGATI YNË

Asnjë fjalë

S`i shpëtoi prej goje

Delegatit tonë

Mqaterialet

Me kohë i merr

Kurr nuk i shfleton

Kur t`vijë koha

Për të votuar

Ngrit dorën

Bën amin

Kur ta pyesësh

Çka vendosët

Rrudhë krahët

E nuk din.

          ( vitet `80-a)

EC E MOS U BËN NERVOZ

Ngritesh në mëngjes

Në banjo shkon

Kroi nuk pikon

Ec e mos u bën nervoz?

Gjen pak ujë të djehit

Vë xhezvenë në shporet

Rryma ndalet mekot pret.

Shkon për një dokument

Para zyrës në administratë

Rreshti është shumë i gjatë.

Në uniformë të larme

I huaji rendin mban

Shpeshherë edhe shanë.

Të vjen radha hyn brenda

Nëpunës i huaj të pret

Pa marka as nuk të flet.

Del në rrugë me veturë

Nga i huaji dënohesh

Nuk ke ku të ankohesh. 

Lëshon televizorin

Në gjuhë të huaj të flet

Kështu qe gjashtë vjet.

Shtrihesh për të fjetur

Vonë cingëron telefoni

Të maltreton dikush i joni.

Pastaj të gjitha bashkë

Në ëndërr të përcjellin

Dhe gjumin ta nxjerrin

Ec e mos u bën nervoz?

 1996 

EC E MOS U BËN NERVOZ

(Nëntë vite pas)

Ngritesh në mëngjes

Me njëqind mendime

Don t`i pastrosh sytë

Kroi ka reduktime.

Merr ujë nga rezervat

Vë xhezven n`shporet

Fati s`është me ty

Reduktimi tetë me dy.

Shkon për një dokument

Para zyrës në administratë

Rreshti shumë i gjatë.

Të vjen radha hyn brenda

Nëpunësi shqiptar të pret

S`din ta shkruaj emrin e vet.

Del n`rrugë me veturë

Si pjesëtar i trafikut

Të dënon polici i UNMIK-ut.

 Po nuk qe i kënaqur

Mund të protestosh

Te ombudspersoni

Ndihmë të kërkosh.

Lëshon televizorin

Përplot shund e kiq

Ruana, ruana  o zot

Sa femrat lakuriq.

Shtrihesh për të fjetur

Me celularin nën kokë

S`të lënë të qetë mesazhet

Nga të ashtuquajturit shokë.

Pastaj të gjitha bashkë

Në ëndërr të përcjellin

Dhe gjumin ta nxjerrin

Ec e mos u ben nervoz.

        Shkurt, 2005

QENI YNË

Në mes të Drenicës

Këtu në Skënderaj

E kemi një qen

Tjetër s`ka si ai.

Ç`është e vërteta

Ai është endacak

Por kur sheh milicë

Bëhet shumë idhnak.

S`e trembin kalimtarët

Fëmijtë sikur i njeh

Por lehë si i tërbuar

Milicët kur i sheh.

Kështu nga inati

Një ditë korriku

Gati na e mbytën

Rafal automatiku.

Por dikush e mori

Në shtëpi e qoi

E ushqeu mirë

Këmbën ia shëroi.

Që prej asaj dite

Më tepër iu kërcënohet

S`është si disa njerëz

Me ta të shoqërohet.

Erdhi këtu një ditë

Një bostanxhi